Qəzəl 3832

به گرد گریه من ابر درفشان نرسدبه آه حسرت من برق خوش عنان نرسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3834

شکوفه از افق شاخسار پیدا شدستاره سحر نوبهار پیدا شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3836

زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3837

اگر چنین سخن ما بلند خواهد شدزبان جرأت منصور بند خواهد شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3839

به روی گرم تو آیینه تا برابر شدبهشت روی ترا چشمه سار کوثر شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 384

مجو از زاهدان خشک طینت گوهر عرفانکه از دریای گوهر، بهره خاشاک است ساحل را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3841

جنون من ز نسیم بهار کامل شدحذر کنید که دیوانه بی سلاسل شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3844

ز برق حسن تو هر خار نخل ایمن شدز عارض تو چراغ بهار روشن شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3847

رخ بهار ز ته جرعه توگلگون شدزدرد عشق تو رنگ خزان دگرگون شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3848

خوشم که خرده جان صرف یار جانی شددو روزه هستی من عمر جاودانی شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3849

اگر به بیخبری یار می توانی شدز هرچه هست خبردار می توانی شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 385

معلم نیست حاجت در تپیدن کشته دل راکه خون رقص روانی می دهد تعلیم بسمل را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3854

زخاکساری دل برقرار خودباشدگهرزگردیتیمی حصارخودباشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3860

زبستگی دل آگاه شادمان باشدکه لال را ز ده انگشت ترجمان باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3862

دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3863

مرا امید نشاط از سپهر چون باشدکه ماه عید در او نعل واژگون باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3864

Qəlbimi şad edən aləmdə bu sözlərdi mənim,Sədəfəm, köksüm içi incidi, gövhərdi mənim.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3866

به چشم من گل وخار چمن یکی باشدنوای بلبل وصوت زغن یکی باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3868

نشاط زنده دلان پایدار می باشددرین پیاله می بی خمار می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3871

خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشدکه آه بی اثران بی اثر نمی باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3873

Bu səmanın altında kim şadiman olubdur?Bu bağçanın gülləri nə vaxt xəndan olubdur?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3879

کریم اوست که خود را بخیل می داندعزیز اوست که خود را ذلیل می داند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 388

مهیا در دل تنگ است برگ عیش بلبل راز خود طرف کلاه غنچه بیرون آورد گل را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3880

دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.