Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
مرا به زخم زبان روزگار میگذردمدار آبله من به خار میگذرد
Qəzəl 3764Hər səhər məstlik edər, yarım olar sonra xumar,Yaxşı, ya pis ola, axır keçəcəkdir rüzgar.
Qəzəl 3765ترا چه غم که شب ما دراز میگذرد؟که روزگار تو در خواب ناز میگذرد
Qəzəl 3766ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد
Qəzəl 377چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش رابه گلچینان هدر می کرد خون لاله زارش را
Qəzəl 3771حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟شمار موجه دریا که می تواند کرد؟
Qəzəl 3772سبکروی که ز سرپا نمی تواند کردسفر چو قطره به دریا نمی تواند کرد
Qəzəl 3774دمید صبح، هوای شراب باید کردسری برون ز گریبان خواب باید کرد
Qəzəl 3775رسید موسم گل ترک کار باید کردنظاره گل روی بهار باید کرد
Qəzəl 3778نمی توان ز کرم منع باده خواران کردبه دست بسته سبو هرچه داشت احسان کرد
Qəzəl 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد
Qəzəl 3780نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کردبه یک نگاه دل خویش آب نتوان کرد
Qəzəl 3781علاج غم به می خوشگوار نتوان کردبه آب، آینه را بی غبار نتوان کرد
Qəzəl 3783تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کردقیاس آب روان را به چاه نتوان کرد
Qəzəl 3786اگر نشسته سفر چون نظر توانی کردز هفت پرده نیلی گذر توانی کرد
Qəzəl 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد
Qəzəl 3789دل غریب مرا بوی گل بجا آوردکز آن بهار خبرهای آشنا آورد
Qəzəl 379چه خوش باشد در آغوش آورم سرو روانش راکنم شیرازه اوراق دل، موی میانش را
Qəzəl 3791ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد
Qəzəl 3793Natəvan cismidən hər dəm ucalar ahü-fəğan,Heç görübsən ki, çıxa ildırımı kolluqdan?
Qəzəl 3794ز می مرا تب لرز خمار میگیردز صیقل آینه من غبار میگیرد
Qəzəl 3798ملال در دل آزاده جا نمی گیردزمین ساده ما نقش پا نمی گیرد
Qəzəl 3799نه پشت پای بر اندیشه می توانم زدنه این درخت غم از ریشه می توانم زد
Qəzəl 380به زلف عنبرین روبند خوبان جلوه گاهش رابه نوبت پاس می دارند گلها خار راهش را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.