Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
ز ارباب تجرد نیست بر دل بار عالم راسبکروحی فزون از حمل عیسی گشت مریم را
Qəzəl 3930Eşq düşməndi cana, eyləsən həzər, neylər?Zəmanə çəksə qılıncı üstünə, sipər neylər?
Qəzəl 3932جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند
Qəzəl 3933اجل چه کار به جانهای با کمال کندچرا ملاحظه خورشید از زوال کند
Qəzəl 3937نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند
Qəzəl 3939بهار و باغ به دلهای آتشین چه کندبه تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند
Qəzəl 394نه آسان است بر گردن گرفتن کار عالم راسلیمان بار دیگر چون گرفت از دیو خاتم را؟
Qəzəl 3941دماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند
Qəzəl 3942کجا مرا می گلگون دماغ تازه کندکه تخم سوخته را ابر داغ تازه کن
Qəzəl 3943کسی برون سرازین بحربیکرانه کندکه سربه اره پشت نهنگ شانه
Qəzəl 395به جوش آورد باد نوبهاران خون عالم رااگر چون غنچه از اهل دلی، دریاب این دم را
Qəzəl 3954Sən fikir vermə mənim ahıma, ey nazlı nigar,Ud yanar odda, nə tüstü, nə də ki, nalə çıxar.
Qəzəl 396مسوز ای سنگدل از انتظار می کبابم رابه درد باده کن تعمیر احوال خرابم را
Qəzəl 3964اگر چه دیده به خواب از صدای آب رودمرا ز قلقل مینا ز دیده خواب رود
Qəzəl 3967به چاره سوز محبت ز جان برون نرودتبی است عشق که از استخوان برون نرود
Qəzəl 3969مباد اهل عمل بیخود از شراب شودکه از خرابی او عالمی خراب شود
Qəzəl 3972کسی که کشته آن تیغ آبدار شوداگر چه قطره بود بحر بیکنار شود
Qəzəl 3979چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شودمرا به خنده شادی دهان گشاده شود
Qəzəl 3981به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شودکه خاروخس چوبه آتش رسد زبانه شود
Qəzəl 3983ز وصل شوق دل داغدار کم نشودگرسنه چشمی دام از شکار کم نشود
Qəzəl 3985سواد شب دل شب زنده دار می خواهدزمین سوخته تخم شرار می خواهد
Qəzəl 3986به درد هر که برآید دوا نمی خواهداگر ز پای درآید عصا نمی خواهد
Qəzəl 399مکن بی بهره یارب از قبول دل بیانم رابه زهر چشم خوبان آب ده تیغ زبانم را
Qəzəl 3990ستم به عهد تو از چرخ کس نشان ندهدکه چشم شوخ تو فرصت به آسمان ندهد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.