Qəzəl 4137

عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4142

آنان که دل ز کینه سبکبار کرده اندبالین و بستر از گل بی خار کرده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4143

گر خلق را به حرف دهن باز کرده اندچشم مرا به روی سخن باز کرده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4147

Bu gözəllər ki, təkəbbürlə hey ətrafa baxar,Bilməyirlər, yarımın qar kimi ağ gərdəni var?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4153

عشاق دل به دیده روشن کشیده اندچون ذره رخت خویش به روزن کشیده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4154

از آفتاب چاشنی صبح شد بلندعمر دوباره یافت ز راه گداز قند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4155

جمعی که زیر خاک دل پاک می برندبا خود بهشت را به ته خاک می برند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4159

چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 416

محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان رانمی گیرد گریبان شحنه کوته آستینان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4161

Sinəmin dağı ürəkdən od alıb, dad eləyər,Yelləyər sinəmi atəş, o da fəryad eləyər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4162

گلزار جوش حسن خداداد می‌زندباغ از شکوفه موج پریزاد می‌زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4163

ابر بهار سینه به گلزار می زندخون شفق علم ز سر خار می زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4164

عاشق که حرف عشق به اغیار می زندآبی به روی صورت دیوار می زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4167

یاقوت با لب تودم از رنگ می زنداین خون گرفته بین که چه بر سنگ می زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 417

ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان راچو پشت سر نباشد عذرخواهی زشت رویان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4172

عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کندحاشا که خضر پیروی نقش پا کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4173

وقت است نوبهار در عیش وا کندباغ از شکوفه خنده دندان نما کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4174

محبوس آسمان چه پروبال واکنددر زیر سنگ سبزه چه نشو ونما کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4175

آنجا که شوق دست حمایت بدر کندشبنم در آفتاب قیامت سفر کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4176

آرام را خرام تو آتش عنان کندآیینه را حجاب تو آب روان کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4177

مشکل دل رمیده هوای وطن کندشبنم چنان نرفت که یاد چمن کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4178

هشیار را خرام تو سر مست می کنداین سیل اگر به کوه رسد پست می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4179

هر بلبلی که زمزمه بنیاد می‌کنداول مرا به برگ گلی یاد می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4183

مخمور را نگاه تو سرشار می‌کندبدمست را عتاب تو هشیار می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.