Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
اگر چه رنگ آن گل می برد از کار گلچین راهمان از شوخی بو می کند بیدار گلچین را
Qəzəl 4290تا غنچه شکایت من وا نمی شوداین عقده ها ز زلف سخن وا نمی شود
Qəzəl 4295هر رهروی دچار به منزل نمیشوداین راه قطع بیکشش دل نمیشود
Qəzəl 4296آزاده رو مقید عالم نمی شودعیسی شکار رشته مریم نمی شود
Qəzəl 4299مژگان ز موج اشک گریزان نمی شودجوهر ز آب تیغ پریشان نمی شود
Qəzəl 4302هر بلبلی که بوی گل از خار نشنوددر بر گریز نکهت گلزار نشنود
Qəzəl 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهدطوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد
Qəzəl 4306گل داده هرزه نالی چمن دهدگوش گران سزای لب پر سخن دهد
Qəzəl 4307شوخی که عرض حسن به اغیار می دهدآب خضر به صورت دیوار می دهد
Qəzəl 4313نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خریدگلچین نهال شد که گل از باغبان خرید
Qəzəl 4317تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسیدجانم به لب رسید ولب من به جان رسید
Qəzəl 432تهی چشمان چه میدانند قدر روی نیکو رانباشد جز گرانی بهره از یوسف ترازو را
Qəzəl 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشیددام پری شکار به روی هوا کشد
Qəzəl 4321صبح شکوفه از افق شاخ سر کشیدجوش بهار رشته ز عقد گهر کشید
Qəzəl 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنیدافسرده شد چو زمزمه بلبلان شنید
Qəzəl 4325از زیر خاک ناله ما میتوان شنیدبیرون باغ نیز نوا میتوان شنید
Qəzəl 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داداین شیر مرا غوطه به دریای شکر داد
Qəzəl 4331بی ابر گهربار چمن شسته نگرددتا دل نشود آب سخن شسته نگردد
Qəzəl 4333کی دست کرم خواجه ز امساک برآردقارون چه خیال است سر از خاک برآرد
Qəzəl 4335هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرداز دست تو دل کس به چه نیرنگ برآرد
Qəzəl 434سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی راز گوهر چون صدف پر ساخت گردون حبابی را
Qəzəl 4342طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد
Qəzəl 4346دل طاقت حیرانی دیدار نداردآیینه ما جوهر این کار ندارد
Qəzəl 4347جویای تو با کعبه گل کار نداردآیینه ما روی به دیوار ندارد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.