Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
قد ترا سرواعتدال ندارداین خم وچم ابروی هلال ندارد
Qəzəl 4498دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد
Qəzəl 4499دامن دشت عدم گیاه نداردوای بر آن کس که زاد راه ندارد
Qəzəl 4503از کمرش کام دل چگونه برآیدخرد شود شیشه ای که بر کمر آید
Qəzəl 4505فتنه چشم تو چون ز خواب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید
Qəzəl 4506سری را که سودا ز سامان برآردبه یوسف سر از یک گریبان برآرد
Qəzəl 4510چه گل از خودآن مرده دل چیده باشدکه زخمی به درویش نخندیده باشد
Qəzəl 4513مرا ناله از پرده دل برآیدبه نازی که لیلی ز محمل برآید
Qəzəl 4517تا به زانو پای من در خار شدکاسه زانوی من مودار شد
Qəzəl 452به دل های پر از خون حرف آن زلف دو تا بگشاسر این نافه را پیش غزالان ختا بگشا
Qəzəl 4521از غم گم کرده راهان فارغ استهر که صائب شد به منزل ناپدید
Qəzəl 4527از ناله نی هر کس هشیار نمی گردداز صور قیامت هم بیدارنمی گردد
Qəzəl 4532از نمک تبسمت رنگ شراب می پرددر هوس نظاره ات چشم حباب می پرد
Qəzəl 4533جان غریب ازین جهان میل وطن نمیکندشد چو عقیق نامجو یاد یمن نمیکند
Qəzəl 4543خال او یک نظر از دیده ما دور نباشددانه سوخته اینجاست که بی مور نباشد
Qəzəl 4544مورنه ای پیش قند تنگ میان را ببندخاک قناعت بمال بر لب وشکر بخند
Qəzəl 4545فلک از ناله ما نرم نشدکجروان سخت کمان می باشند
Qəzəl 4552پاک گوهر را سزوارست اوج اعتباردر سواری می رسد فیض نگین نامدار
Qəzəl 4555زخم را آماده شو چون شد مساعد روزگارکزکجی بیش است عیب راستی در تیرمار
Qəzəl 4556بیشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگاروای بر چشمی که از دستش بود بیماردار
Qəzəl 4558پرده مشکین به چشم شوخ بسته است آن نگار؟یا شده است از ناف آهوی ختن مشک آشکار
Qəzəl 4559می برد خواهی نخواهی دل زمردم خط یارچشم بندی می کند در بردن دل این غبار
Qəzəl 456فلک پرواز سازد آه را درد گران ماپر سیمرغ بخشد تیر را زور کمان ما
Qəzəl 4561پیچ و تاب خط بر آن رخسار گلرنگ است بارجلوه طوطی بر این آیینه چون زنگ است بار
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.