Qəzəl 4497

قد ترا سرواعتدال ندارداین خم وچم ابروی هلال ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4498

دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4499

دامن دشت عدم گیاه نداردوای بر آن کس که زاد راه ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4503

از کمرش کام دل چگونه برآیدخرد شود شیشه ای که بر کمر آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4505

فتنه چشم تو چون ز خواب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4506

سری را که سودا ز سامان برآردبه یوسف سر از یک گریبان برآرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4510

چه گل از خودآن مرده دل چیده باشدکه زخمی به درویش نخندیده باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4513

مرا ناله از پرده دل برآیدبه نازی که لیلی ز محمل برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4517

تا به زانو پای من در خار شدکاسه زانوی من مودار شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 452

به دل های پر از خون حرف آن زلف دو تا بگشاسر این نافه را پیش غزالان ختا بگشا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4521

از غم گم کرده راهان فارغ استهر که صائب شد به منزل ناپدید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4527

از ناله نی هر کس هشیار نمی گردداز صور قیامت هم بیدارنمی گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4532

از نمک تبسمت رنگ شراب می پرددر هوس نظاره ات چشم حباب می پرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4533

جان غریب ازین جهان میل وطن نمی‌کندشد چو عقیق نامجو یاد یمن نمی‌کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4543

خال او یک نظر از دیده ما دور نباشددانه سوخته اینجاست که بی مور نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4544

مورنه ای پیش قند تنگ میان را ببندخاک قناعت بمال بر لب وشکر بخند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4545

فلک از ناله ما نرم نشدکجروان سخت کمان می باشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4552

پاک گوهر را سزوارست اوج اعتباردر سواری می رسد فیض نگین نامدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4555

زخم را آماده شو چون شد مساعد روزگارکزکجی بیش است عیب راستی در تیرمار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4556

بیشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگاروای بر چشمی که از دستش بود بیماردار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4558

پرده مشکین به چشم شوخ بسته است آن نگار؟یا شده است از ناف آهوی ختن مشک آشکار

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 4559

می برد خواهی نخواهی دل زمردم خط یارچشم بندی می کند در بردن دل این غبار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 456

فلک پرواز سازد آه را درد گران ماپر سیمرغ بخشد تیر را زور کمان ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4561

پیچ و تاب خط بر آن رخسار گلرنگ است بارجلوه طوطی بر این آیینه چون زنگ است بار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.