Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
بر لب بام خطر باشد مکان اعتبارخواب امنیت نباشد در جهان اعتبار
Qəzəl 4567از زمین برخاستن چشم از زمین داران مدارراست گردیدن توقع زین گرانباران مدار
Qəzəl 4569فارغ از دامند مرغان سبک پر در گذارخامه رامانع ز جولان نیست مسطر در گذار
Qəzəl 457رموز سرگذشت عاشقان گر دیدنی داردخدا را سرسری مگذر ز اوراق خزان ما
Qəzəl 4570Şəbnəm et qəlbini, yarın o gülüstanına ver,Demirəm, göz yaşını çöhreyi-xəndanına ver.
Qəzəl 4575خون دل تا هست چشم تر نمی گیرد قرارتا بود درشیشه می ساغرنمی گیرد قرار
Qəzəl 4576هر که می داند که برگردد سخن درکوهسارکی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟
Qəzəl 4577اهل دل رایاری دوران نمی آید به کارتیغ را همواری سوهان نمی آید به کار
Qəzəl 4579می شود رنگین تر آن لعل سخنگودر خمارمی توان گل چید از خمیازه او در خمار
Qəzəl 4580تا تو ای سرو روان از باغ بیرون رفته ایمی تراود ناله از هر غنچه ای منقاروار
Qəzəl 4581از فروغ لاله آتش زیر پاداردبهارچون گل رعنا خزان رادر قفا دارد بهار
Qəzəl 4582از فروغ لاله آتش زیر پا دارد بهارچون گل رعنا خزان را در قفا دارد بهار
Qəzəl 4583از دل پرخون بلبل کی خبر دارد بهار؟هر طرف چون لاله صد خونین جگر دارد بهار
Qəzəl 4584از خرام ناز منت بر زمین دارد بهارهر طرف صد خرمن گل خوشه چین دارد بهار
Qəzəl 4585سنبل او می خرامد دست بر دوش بهارتاکند در وقت فرصت حلقه درگوش بهار
Qəzəl 4586کوه سنگین را سبک جولان کند جام بهارپر برآرد لنگر تمکین درایام بهار
Qəzəl 4587بوی گل می آیداز چاک گریبان بهارتا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار
Qəzəl 4588خاک راجان کرد درتن ابر احسان بهارصبح محشر سر زد ازچاک گریبان بهار
Qəzəl 4589نیست بی می باغ رانوری می روشن بیارتیره می سوزد چراغ لاله ها روغن بیار
Qəzəl 4590دل به آن زلف چلیپا می کشد بی اختیاررشته مجنون به سودامی کشد بی اختیار
Qəzəl 4594ای بر روی تو از آینه گل صافترفتنه روی زمین زلف تو را در زیر سر
Qəzəl 4595ترک من کزپسته اش بی خواست می ریزد شکرچشم تنگی دارد از بادام کوهی تلختر
Qəzəl 4597از فروغ ماه می گردد به آب وتاب ابرجلوه شکر کند باشیر، در مهتاب ابر
Qəzəl 4598حسن از چشم نظربازان شود شاداب ترچهره گل راکند شبنم به آب وتاب تر
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.