Qəzəl 4562

بر لب بام خطر باشد مکان اعتبارخواب امنیت نباشد در جهان اعتبار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4567

از زمین برخاستن چشم از زمین داران مدارراست گردیدن توقع زین گرانباران مدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4569

فارغ از دامند مرغان سبک پر در گذارخامه رامانع ز جولان نیست مسطر در گذار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 457

رموز سرگذشت عاشقان گر دیدنی داردخدا را سرسری مگذر ز اوراق خزان ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4570

Şəbnəm et qəlbini, yarın o gülüstanına ver,Demirəm, göz yaşını çöhreyi-xəndanına ver.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4575

خون دل تا هست چشم تر نمی گیرد قرارتا بود درشیشه می ساغرنمی گیرد قرار

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 4576

هر که می داند که برگردد سخن درکوهسارکی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4577

اهل دل رایاری دوران نمی آید به کارتیغ را همواری سوهان نمی آید به کار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4579

می شود رنگین تر آن لعل سخنگودر خمارمی توان گل چید از خمیازه او در خمار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4580

تا تو ای سرو روان از باغ بیرون رفته ایمی تراود ناله از هر غنچه ای منقاروار

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 4581

از فروغ لاله آتش زیر پاداردبهارچون گل رعنا خزان رادر قفا دارد بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4582

از فروغ لاله آتش زیر پا دارد بهارچون گل رعنا خزان را در قفا دارد بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4583

از دل پرخون بلبل کی خبر دارد بهار؟هر طرف چون لاله صد خونین جگر دارد بهار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4584

از خرام ناز منت بر زمین دارد بهارهر طرف صد خرمن گل خوشه چین دارد بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4585

سنبل او می خرامد دست بر دوش بهارتاکند در وقت فرصت حلقه درگوش بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4586

کوه سنگین را سبک جولان کند جام بهارپر برآرد لنگر تمکین درایام بهار

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 4587

بوی گل می آیداز چاک گریبان بهارتا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4588

خاک راجان کرد درتن ابر احسان بهارصبح محشر سر زد ازچاک گریبان بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4589

نیست بی می باغ رانوری می روشن بیارتیره می سوزد چراغ لاله ها روغن بیار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4590

دل به آن زلف چلیپا می کشد بی اختیاررشته مجنون به سودامی کشد بی اختیار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4594

ای بر روی تو از آینه گل صافترفتنه روی زمین زلف تو را در زیر سر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4595

ترک من کزپسته اش بی خواست می ریزد شکرچشم تنگی دارد از بادام کوهی تلختر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4597

از فروغ ماه می گردد به آب وتاب ابرجلوه شکر کند باشیر، در مهتاب ابر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4598

حسن از چشم نظربازان شود شاداب ترچهره گل راکند شبنم به آب وتاب تر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.