Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
میوه باغ امیدم داغ حرمان است و بسیار دلسوزی که میبینم نمکدان است و بس
Qəzəl 4833یارب این جانهای غربت دیده را فریاد رسروحهای گل به رو مالیده را فریاد رس
Qəzəl 4838در جنون فکر سرو سامان ندارد هیچ کسمدعا چون دیده حیران ندارد هیچ کس
Qəzəl 4839نیست ما را شکوه ای از تنگی جا در قفسکز دل واکرده ماداریم صحرا درقفس
Qəzəl 4840دامگاه تازه ای پرواز را منظور بوداین که می کردم نفس را راست گاهی در قفس
Qəzəl 4842طاق ابروی توازکون ومکان مارا بسگوشه چشم تو از ملک جهان مارا بس
Qəzəl 4843حجت شور قیامت لب خندان تو بسهم نبرد صف محشر صف مژگان تو بس
Qəzəl 4845باز دارم به نظر خط غباری که مپرسسایه کرده است به من ابر بهاری که مپرس
Qəzəl 4848از ما حدیث زلف و رخ دلستان مپرسطوفان رسیده را ز کنار و میان مپرس
Qəzəl 4856هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باشخواب شیرین پشه دارد درکمین بیدار باش
Qəzəl 486می شود راز دل از جبهه نمایان ما رانیست چون آینه پوشیده و پنهان ما را
Qəzəl 4860چون لب پیمانه زنهار از سخن خاموش باشصد سخن گر بگذرد در انجمن خاموش باش
Qəzəl 4861بادهٔ گلرنگ شو یا شیشهٔ بیرنگ باشبوی خون میآید از نیرنگ، بینیرنگ باش
Qəzəl 4866Gülşən olsa, bülbül ol, od olsa, dön pərvanəyə,Harda bir tor qursalar, çevrilginən sən danəyə.
Qəzəl 487گریه سوختگان اشک کباب است تراخون این بی گنهان باده ناب است ترا
Qəzəl 4870از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباشاز نشان زنهار دربحر کمان غافل مباش
Qəzəl 4871از خدنگ آه پیران ای جوان غافل مباشچون دم شمشیر از پشت کمان غافل مباش
Qəzəl 4872از هوسناکی گران برخاطر دوران مباشاز فضولی بارصاحبخانه چون مهمان مباش
Qəzəl 4873روح قدسی، بیش ازین درتنگنای تن مباشعیسی وقتی، گره در چشمه سوزن مباش
Qəzəl 4875چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباشتخته کز دریا ترا بیرون برد رنگین مباش
Qəzəl 4876دل ز تن چون دور شد وامی شود غمگین مباشکور را فرزند بینا می شود غمگین مباش
Qəzəl 4880شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباشلاله در کوه بدخشان گر نباشد گو مباش
Qəzəl 4882خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباشمور در ملک سلیمان گرنباشد گو مباش
Qəzəl 4884چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباشهست چون سد رمق سد سکندر گو مباش
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.