Qəzəl 4967

کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟که می ساید به ابر از بس بلندی تیغ ابرویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4970

برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتشورنه در چشم خلیل است گلستان آتش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4971

بس که آمیخته ناز بود رفتارشباشد ایمن ز چکیدن عرق رخسارش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4972

عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4974

شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرشقیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4977

آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلشدیده آینه پرخون شود ازتمثالش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4978

شوختر می شود ازخواب گران، مژگانشچون فلاخن که کند سنگ سبک جولانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 498

نمک خال بود داغ تمنای تراشور لیلی است سیه خانه سودای ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4980

دلپذیرست چنان پسته شکرشکنشکه رسد پیشتر از گوش به دلها سخنش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4981

کم نگردید ز خط خوبی روز افزونشسبز درسبز شد از خط رخ گندم گونش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4986

سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایشقمری ازشهپر خود اره نهد برپایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4987

سرو گلزار بهشت است قد دلجویشلاله باغ تجلی است رخ نیکویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4989

درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیشابر ازبخشش دریاست ز دریا درپیش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4993

رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویشنخل شمعم که بود ریشه من در سر خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4994

ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویشما و دریا چو نمودیم به هم گوهر خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4997

به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباشبر آسمان سخن آفتاب انور باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4998

به نوحه خانه ایام شاد و خرم باشبگیر ساغر گلرنگ، گو محرم باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4999

Tikanlı çöldə görünmə, nə də pərişan ol,Nə nəfsə boynunu əy sən, nə sonra peşman ol.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5001

زنوبهار خط یار ناامید مباشز حسن عاقبت کار نا امید مباش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5002

شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابشربود خواب مرا نرگسِ گران‌خوابش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5004

خوشا سری که سرگشتگی رهانندشبه کرسی از سرزانوی خود نشانندش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5005

به خون تپیدن خورشید پر مکرر شدبه یک کرشمه دیگر تمام کن کارش !

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5007

چنین که گم شده در زلف پای تا به سرشبه پیچ و تاب توان یافتن مگر کمرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5012

کسی که دیدن روی تو کرد حیرانشبه دیده آب نگردد ز مهر تابانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.