Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاطدربهار از کف مده چون شاخ گل جام نشاط
Qəzəl 5112ندارد صفحه رخسار خوبان اعتبار خطدر آتش دارد از هر حلقه نعلی بیقرار خط
Qəzəl 5113مکن با خاکساران سرکشی در روزگار خطکه می پیچد بساط حسن را برهم غبار خط
Qəzəl 5115چون برق زود می گذرد آب و تاب خطزنهار دل مبند به موج سراب خط
Qəzəl 5120در عروج نشأه می می کند طوفان سماعکار دامن می کند بر آتش مستان سماع
Qəzəl 5123سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمعاز گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع
Qəzəl 5126آبرو رامی برد از چهره اظهار طمعابر آب روی مردان است گفتار طمع
Qəzəl 5130قرار و صبر ندارند عاشقان سماعهمیشه بر سر کوچ است کاروان سماع
Qəzəl 5131ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمعکه خویش را نکند آب در گلستان جمع
Qəzəl 5133ز سوز عشق بود خارخار گریه شمعبه دست شعله بود اختیار گریه شمع
Qəzəl 5134منم به گوشه چشمی ز آشنا قانعبه خاک پای قناعت ز توتیا قانع
Qəzəl 5135به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع
Qəzəl 5136منم به نکهت خشکی ز بوستان قانعز وصل گل به خس و خار آشیان قانع
Qəzəl 5137مشو به دیدن خشک از سمنبران قانعمشو ز خوان سلیمان به استخوان قانع
Qəzəl 5139دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟کز رشته می شود گهر شاهوار جمع
Qəzəl 5140Odlu göz yaşı töküb, ağlama hər yanda, çıraq,Salacaq atəşə pərvanəni pünhanda çıraq.
Qəzəl 5144جان چرا عاشق ازان گل پیرهن دارد دریغ؟کس چرا آب روان را از چمن دارد دریغ
Qəzəl 5145به که نطق خویش از اهل زمان دارم دریغنغمه داودی از آهن دلان دارم دریغ
Qəzəl 5147می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوارآن که می دارد عنان اختیار از من دریغ
Qəzəl 5149چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغز یار و دوست جدا مانده ام چنان درباغ
Qəzəl 515هر نفس تازه گلی زیبِ کنارست مرادایم از جوشِ سخن، جوشِ بهارست مرا
Qəzəl 5153چندان که بهارست و خزان است درین باغچشم و دل شبنم نگران است درین باغ
Qəzəl 5154نیست بر آیینه دُردیکشان گرد خلافمیتوان چون جام می دیدن ته دلهای صاف
Qəzəl 516نفس سوخته روشنگر جان است مراچون شرر، زندگی از سوختگان است مرا
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.