Qəzəl 4887

گر نباشم من غبار آستانی گو مباشدربهشت جاودان برگ خزانی گو مباش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4889

یوسف من بیش ازین در چاه ظلمانی مباشتخت کنعان خالی افتاده است زندانی مباش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 489

چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4890

ناز پروردی که من گردیده‌ام پروانه‌اشگل زنند اطفال جای سنگ بر دیوانه‌اش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4893

Yoxsulun eyninə gəlməz qocalıq dərdi, inan,Dərd odur ki, diş ola, amma çörək tapmayasan.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4894

گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدشگر نخیزد پیش پای گل زجا می زیبدش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4895

هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدشخاطری فارغ ز عالم چون توکل بایدش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4896

خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برشمی نماید در صدف خود رافروغ گوهرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4897

در سر زینت خودآرا می رود آخر سرشحلقه فتراک طاووس است از بال و پرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4898

هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون می‌آید از خاکسترش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4899

Gah onu cübbədə, gah mən kəfəndə axtarıram,O girib qəlbimə, mən pirəhəndə axtarıram.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4900

گر کنند از رشته جانها زه پیراهنشاز لطافت رنگ گرداند بیاض گردنش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4901

آن که دارم در نظر دامن به کف پیچیدنشمی برد گیرایی از خوانهای ناحق، دیدنش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4906

میکند جان درتن امید، لعل باده نوشروی آتشناک، خون بوسه می آرد به جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4907

با تن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوشپای در زنجیر داری، چشم از روزن بپوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 491

Aləmi-mənadan, ey ki, xəbərin yoxdu sənin,Susmağından savayı, bir sipərin yoxdu sənin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4910

می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیشسیل را سازد گرانسنگی سبکرفتار بیش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4918

برنمی آیم به تسکین دل خودکام خویشچون فلک در بیقراری دیده ام آرام خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4919

هر که می کوشد به تعمیر تن ویران خویشگل ز غفلت می زند بر رخنه زندان خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 492

حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترامصر زندان شود از جوش خریدار ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4922

ز مستی در شکر خندست دایم لعل سیرابشگریبان چاک دارد شیشه را زور می نابش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4925

کجا پروانه را با خویش سازد همنشین آتش؟که دارد هر طرف چون شمع چندین خوشه چین آتش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4926

Hanı məşşatədə cürət, bəzəsin hüsnü-azadı,Salıbdır boynuna xalxal, olubdur qumru ustadı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4928

نمی تابد ز آتش روی، خط عنبر آلودشچه شمع است این که چون پروانه گردد گرد سردودش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.