Qəzəl 4408

هر نقطه کز این دایره بیکار شمارندصاحب نظران خال لب یار شمارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 441

تکلف نیست در گفتار رند لاابالی راچنانت دوست می‌دارم که عاشق شعرِ حالی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4412

در کوی خرابات گروهی که خموشنداز صافدلی چون خم سربسته به جوشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4414

تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4415

غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4417

چون شبنم می بر رخ جانان بنشینددر آب وعرق چشمه حیوان بنشیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4419

در کودکی از جبهه من عشق عیان بودگهواره ز بیتابی من تخت روان بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 442

به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی رامکن صرف زمین شور، آب زندگانی را

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 4420

در زیر فلک چند خردمند توان بودهشیار درین غمکده تا چند توان بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4421

Ol vaxt ki, evim səhra kimi sadə yer idi,Hər dalğa gözümdə, elə bil, balu pər idi.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4423

با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4425

سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4426

آن خرمن گل چون ز در باغ درآیدسرو از لب جو چند قدم پیشتر آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4427

خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4429

حرفی که ازان لعل گهربار برآیدرازی است که از مخزن اسرار برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 443

Qocalıq vaxtı yerə qoyma sən o mey camını,Qaytarır köhnə şərab gəncliyinin ilhamını.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4431

حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4432

کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآیداین ریشه محال است ازین خاک برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 444

به آهی می توان از خود برآوردن جهانی راکه یک رهبر به منزل می رساند کاروانی را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4442

مشکل که دل از ناله و فریاد گشایداز غنچه پیکان چه گره باد گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4444

با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4445

یک شعله شوخ است که دیدار نمایدگاه از شجر طور وگه از دار نماید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4447

با روی تو خورشید درخشان چه نمایدبا زلف تو طول شب هجران چه نماید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4448

با روی تو صبر از دل بیتاب نیایدخودداری ازین آینه چون آب نیاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.