Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
رتبه زمزمه عشق ندارد زاهدبگذارید که آوازه جنت شنود
Qəzəl 3614دل ما سلطنت فقر به سامان ندهدده ویرانه ما باج به سلطان ندهد
Qəzəl 3618بی خبر از در من یار مگر باز آیدور نه آن صبر که دارد که خبر باز آید؟
Qəzəl 3620چون قلم بر سر غمنامه هجران آیددل به جان، آه به لب، اشک به مژگان آید
Qəzəl 3621بوی دل از نفس باد صبا میآیدمیتوان یافت کز آن زلف دوتا میآید
Qəzəl 3622حسن در پرده نیرنگ چرا می آید؟گل بیرنگ به صد رنگ چرا می آید؟
Qəzəl 3623به کف شعله اگر نقد شرر میآیددل رم کرده ما هم ز سفر میآید
Qəzəl 3627خانه بر دوش غریبی ز وطن میآیدرو خراشیده عقیقی به یمن میآید
Qəzəl 3629دلبری از خم گیسوی سخن می آیدبوی فیض از گل شب بوی سخن می آید
Qəzəl 3631ناله ای کز دل بیدرد برون می آیدتیغی از پنجه نامرد برون می آید
Qəzəl 3635آب در دیده پیمانه می می آیداین چه شورست که از کوچه نی می آید
Qəzəl 3636چشم پرحرف و لب بوسه ربا می بایدحسن سهل است، ز معشوق ادا می باید
Qəzəl 3637هر طرف لاله رخی هست، نظر می بایدداغ بر روی هم افتاده، جگر می باید
Qəzəl 3638سرو بستان حیا غنچه جبین می بایدنرگس باغ ادب پرده نشین می باید
Qəzəl 3643شوقم از نامه به وصل تو فزونتر گردیدنامه بر آتش من دامن دیگر گردید
Qəzəl 3646لاله از رشک رخت خون جگر می گریدآتش از گرمی خوی تو شرر می گرید
Qəzəl 3649تا نهال تو قدر از گلشن تقدیر کشیدسرو را فاخته از طوق به زنجیر کشید
Qəzəl 365خط از سنگین دلی گفتم برآرد لعل دلبر راندانستم رگ گردن شود این رشته گوهر را
Qəzəl 3650از دل خونشده هرکس که شرابی نکشیددامن گل به کف آورد و گلابی نکشید
Qəzəl 3651حسن آن روز که تشریف حیا می پوشیدعشق پیراهن یکرنگ وفا می پوشید
Qəzəl 3652پنبه نبود که شد از سینه افگار سفیدچشم داغم شده از شوق نمکزار سفید
Qəzəl 3654هرکه آسودگی از عالم امکان جویدثمر از بید و گل از خار مغیلان جوید
Qəzəl 3656دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهیدبه دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید
Qəzəl 3657خوش بهاری است حریفان نظری بگشاییدبر دل از عالم ارواح دری بگشایید
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.