Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود
Qəzəl 3560یاد آن عهد که دل در خم گیسوی تو بودشب من موی تو و روز خوشم روی تو بود
Qəzəl 3561حاصل عمر زخود بیخبران آه بودهرکه از خویشتن آگاه شد آگاه بود
Qəzəl 3562هرچه دیدیم درین باغ، ندیدن به بودهر گل تازه که چیدیم نچیدن به بود
Qəzəl 3563خانه دل به صفا از نظر بسته بودفیض در کعبه مجاور ز در بسته بود
Qəzəl 3564باغ در بسته ما دیده پوشیده بودگل ناچیده ما دامن برچیده بود
Qəzəl 357ندارد در خور من باده ای گردون میناییمگر از خون دل لبریز سازم ساغر خود را
Qəzəl 3572در خیالم اگر آن زلف پریشان میبودنفس سوختهام سنبل و ریحان میبود
Qəzəl 3573نیست غیر از دل خود روزی مهمان وجودبازی نعمت الوان مخور از خوان وجود
Qəzəl 358سبک از حرف بی مغزان نسازم گوهر خود رانبازم همچو کوه از هر صدایی لنگر خود را
Qəzəl 3580رفت در خلوت مینا گل و بلبل آسودبلبل از ناله فرو بست لب و گل آسود
Qəzəl 3581جگر تشنه محال است که سیراب شودگر عقیق لب او در دهنم آب شود
Qəzəl 3583طایری را که به دام تو گرفتار شوددانه در حوصله اش گوهر شهوار شود
Qəzəl 3584Yar bağa qoysa qədəm, sərviləri xar eləyər,Nərgizi məst eləyər, laləni bimar eləyər.
Qəzəl 3585کل به خون غوطه خورد جزو چو افگار شوددایه پرهیز کند طفل چو بیمار شود
Qəzəl 3586چه بهشتی است که دستم کمر یار شودمغرب بوسه ام آن مشرق گفتار شود
Qəzəl 3587کی بود دل به سر کوی تو سیار شود؟گل دستار من آن سایه دیوار شود
Qəzəl 3592گل بی خار درین غمکده کم سبز شوددست در گردن هم شادی و غم سبز شود
Qəzəl 3594از نظر دور کِی آن خط بناگوش شود؟طفل را چون شب آدینه فراموش شود؟
Qəzəl 3599گر ز رخسار شوی باغ و بهارم چه شود؟سبز اگر از تو شود بوته خارم چه شود؟
Qəzəl 360ازان چون شمع می کاهم درین محفل تن خود راکه از ظلمت برون آرم روان روشن خود را
Qəzəl 3605دل عاشق تهی از اشک دمادم نشودبحر چندان که زند جوش کرم کم نشود
Qəzəl 3606عشق را پرده ناموس نگهبان نشودبادبان پرده مستوری طوفان نشود
Qəzəl 361خوشا روزی که بینم دلبر بگزیده خود راز رخسارش برافروزم چراغ دیده خود را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.