Qəzəl 3407

می توان گرد خط از آینه حسن زدوداز گهر گرد یتیمی اگر آسان خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3408

گریه ابری است که از دامن دل می خیزدآه گردی است که از رفتن دل می خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3409

زنگ غفلت ز دل من نگران می‌خیزداز زمین سبزهٔ خوابیده گران می‌خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3410

من که دارم که گلم بر سر بالین ریزد؟قطره ای چند مگر دیده خونین ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3411

عشق در پای گلی رنگ وفا می‌ریزدفرصتش باد که بسیار به جا می‌ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3412

زین سعادت که ز بال و پر ما می‌ریزداستخوان‌بندی اقبال هما می‌ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3413

صبر هرچند به دل رنگ حضر می‌ریزدشوق از خانه برون رخت سفر می‌ریزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3415

چه خیال است به تیغش دل بیتاب رسد؟بیخبر بر سر این تشنه مگر آب رسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3419

دل به مطلب اگر از راه تپیدن نرسدگو مکن سعی که هرگز به دویدن نرسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 342

خدایا درپذیر این نعره مستانه ما رامکن نومید از حسن قبول افسانه ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3421

بی تب و تاب به مخمور شرابی نرسدتا به آتش نرود کوزه به آبی نرسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3422

دل تهی ناشده از خویش به جایی نرسدتا بود پر ز شکر نی به نوایی نرسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3424

خط شبرنگ ز روی تو عیان خواهد شدعلم زلف درین گرد نهان خواهد شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3427

جگر پاره اگر مایده خوانم شدچشم شور فلک سفله نمکدانم شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3428

لوح محفوظ شد آن دیده که حیران تو شدگشت سی پاره دل هر که پریشان تو شد

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 3430

اگر آن غمزه خونریز مصور می‌شدآب آیینه چو شمشیر به جوهر می‌شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3431

پیر گردیدی و کشت املت زرد نشدبوی کافور شنیدی و دلت سرد نشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3441

من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشدبرق خنجر بلد راهروانش باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3444

گر صفای حرم کعبه ز زمزم باشدزمزم کعبه دل دیده پر نم باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3446

نقد جان را لب خاموش نگهبان باشدرخنه مملکت دل لب خندان باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 345

دهن بستن ز آفت‌ها نگهبان است دل‌ها رالب خاموش دیوار گلستان است دل‌ها را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3453

داغ هر لاله که بر سینه هامون باشدمهری از محضر رسوایی مجنون باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3454

چشم بیدار چراغ سر بالین باشدخواب در پله مرگ است چو سنگین باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3455

هرکه را چشم بر آن گوشه ابرو باشددلش آویخته پیوسته به یک مو باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.