Qəzəl 3456

نیستم گل که مرا برگ نثاری باشدتحفه سوختگان مشت شراری باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 346

زبان برگ بود از ذکر خامش بوستان‌ها رانسیم نوبهاران کرد گویا این زبان‌ها را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3461

Qəlbi kövrək olanın göz yaşı da oldu rəvan,Bənzəyir bir bulağa qaynaıb axmaqda hər an.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3463

دل سودازدگان گوشه نشین می باشددانه سوخته در زیر زمین می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3465

چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشدسینه چاک، مرا فیض سحر می بخشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3466

جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟دامن جان مرا زین ته دیوار کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3469

کی ز تن کار دل خسته به آرام کشد؟مرغ وحشی چه نفس در قفس و دم کشد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 347

سبک جولان کند شوق سبک‌روحش گران‌ها رابه دنبال افکند منزل درین ره کاروان‌ها را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3470

هرکه اینجا ز جگر آه ندامت نکشدنفس صاف ز دل صبح قیامت نکشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3471

سر آزاده ما منت افسر نکشدبیضه ما به ته بال هما سر نکشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3472

عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3473

تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمدهر سر موی مرا نام خدا یاد آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3474

دیگر از پرده برون نغمه طنبور آمدباز ناخن زن دلهای پر از شور آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3475

O qara gözlərin hardan yenə düşdü yadıma?Olum o gözlərə qurban, yenə düşdü yadıma.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3477

Dərdi yox qasidin, o, dərdimi hardan bilsin,Yalnız Allah biləni, sanma ki, insan bilsin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3480

Sənə dünyada nə zər, bil, nə də zivər qalacaq,Hər nəyin vardı, xəyal etmə, sərasər qalacaq.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3483

نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماندهرچه در راه خدا می دهی آن می ماند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3486

عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اندبوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3487

محض حرف است که او را دهنی ساخته‌انددر میان نیست دهانی، سخنی ساخته‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3488

هر گروهی به دلیل دگر آویخته اندبوشناسان به نسیم سحر آویخته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3489

عارفانی که ازین رشته سری یافته اندبی خبر گشته ز خود تا خبری یافته اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3492

دردمندان که به ناخن جگر خود خستندچشمه خویش به دریای بقا پیوستند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3494

کیستند اهل جهان، بی سر و سامانی چنددر ره سیل حوادث، ده ویرانی چند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3497

قسمتی در خور هرکس چو ز اول دادندبیقراری به من و خواب به مخمل دادند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.