Təbiət və bahar
لب لعل تو اگر جام شرابی دارددل ما نیز نمک خورده کبابی دارد
Qəzəl 3316هر که چون زانوی خود آینه داری داردروز و شب پیش نظر باغ و بهاری دارد
Qəzəl 3317هر که رخساره آیینه گدازی داردرو به هر دل که گذارد در بازی دارد
Qəzəl 3320هر کف خاک ز احسان تو جانی داردهر حبابی ز محیط تو جهانی دارد
Qəzəl 3321Çəkilib bir yana nərgiz də baxar gözlərinə,Gəldi gül fəsli, çələng qoy başına taç yerinə.
Qəzəl 3323جام می چهره اندیشه نمایی داردسینه درد کشان طرفه صفایی دارد
Qəzəl 3325پاس اندوه دل تنگ نگه می داردشیشه ما طرف سنگ نگه می دارد
Qəzəl 3326نه همین فکر مرا روز به من نگذاردکه به خوابم گل شب بوی سخن نگذارد
Qəzəl 333چه می آری به گردش هر نفس آن چشم شهلا را؟محرک نیست حاجت، گرد سر گردیدن ما را
Qəzəl 3331صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشتدل مجروح اگر جان ز عتابش ببرد
Qəzəl 3332هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبردوقت رفتن ز گلستان لب خندان نبرد
Qəzəl 3337هر کجا قصه آن طره و کاکل گذردموج آشفتگی از دامن سنبل گذرد
Qəzəl 3338کلفت از مردم آزاده شتابان گذردهمچو سیلاب که بر خانه بدوشان گذرد
Qəzəl 3339روز و شب بر من مهجور به تلخی گذردعید و نوروز به رنجور به تلخی گذرد
Qəzəl 3340پای بر چرخ نهد هرکه ز سر میگذردرشته چون بیگره افتد ز گهر میگذرد
Qəzəl 3342از میان تیغ برآور که زمان میگذردوقت پیرایش گلزار جهان میگذرد
Qəzəl 3344غنچه راز مرا آه به ناخن وا کردخنده چاک، گریبان مرا رسوا کرد
Qəzəl 3350روی آیینه دل تار نمی باید کردپشت بر دولت دیدار نمی باید کرد
Qəzəl 3351خنده چون کبک به آواز نمی باید کردخویش را طعمه شهباز نمی باید کرد
Qəzəl 3353رخنه هایی که مرا در جگر آن مژگان کردزرهی نیست که بتوان به قبا پنهان کرد
Qəzəl 3358دعوی بوسه به آن غنچه دهن نتوان کرددر میان چون نبود هیچ، سخن نتوان کرد
Qəzəl 3365بیتو گر شاخ گلی دیده تماشا میکردمشق نظاره آن قامت رعنا میکرد
Qəzəl 3368خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کردز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد
Qəzəl 337نه بوی گل، نه رنگ لاله از جا می برد ما رابه گلشن لذت ترک تماشا می برد ما را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.