Təbiət və bahar
چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟کف خاکی چه قدر سیلی سیلاب خورد؟
Qəzəl 3371اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد
Qəzəl 3374زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟گل کاغذ ز بهاران چه طراوت گیرد؟
Qəzəl 3377چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟
Qəzəl 3378کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟سرو را دست مگر ابر بهاران گیرد
Qəzəl 3379تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد
Qəzəl 3380شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زدتر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد
Qəzəl 3384هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد
Qəzəl 3386نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد
Qəzəl 3387عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد
Qəzəl 3389باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد
Qəzəl 339اگرچه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما راهمان خرج فغان و ناله می گردد نفس ما را
Qəzəl 3390بر ز نخدان تو هرکس که نگاه اندازدگر بود خضر، دل خویش به چاه اندازد
Qəzəl 3391اشک را دیده من گوهر غلطان سازدآه را سینه من سنبل و ریحان سازد
Qəzəl 3392زهر را صبر جوانمرد شکر می سازدخار را نخل برومند ثمر می سازد
Qəzəl 3393صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازد
Qəzəl 3397در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد
Qəzəl 3398عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد
Qəzəl 340نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما رامگر از شعله آواز درگیرد قفس ما را
Qəzəl 3401Heç görübsən birini, çirkin üzə heyran ola?Kor elə kordur, nə fərqi ev ola, meydan ola.
Qəzəl 3402دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزدخضر چون سبزه ز بوم و بر ما برخیزد
Qəzəl 3403چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزد
Qəzəl 3405منعم از خواب عدم تیره روان برخیزدهر که شب سیر خورد صبح گران برخیزد
Qəzəl 3406Nə bizim məstliyimizdən birinə dəydi xətər,Nə bizim söhbətimizdən bir adam çəkdi zərər.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.