Qəzəl 3370

چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟کف خاکی چه قدر سیلی سیلاب خورد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3371

اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3374

زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟گل کاغذ ز بهاران چه طراوت گیرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3377

چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3378

کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟سرو را دست مگر ابر بهاران گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3379

تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3380

شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زدتر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3384

هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3386

نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3387

عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3389

باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 339

اگرچه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما راهمان خرج فغان و ناله می گردد نفس ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3390

بر ز نخدان تو هرکس که نگاه اندازدگر بود خضر، دل خویش به چاه اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3391

اشک را دیده من گوهر غلطان سازدآه را سینه من سنبل و ریحان سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3392

زهر را صبر جوانمرد شکر می سازدخار را نخل برومند ثمر می سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3393

صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3397

در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3398

عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 340

نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما رامگر از شعله آواز درگیرد قفس ما را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3401

Heç görübsən birini, çirkin üzə heyran ola?Kor elə kordur, nə fərqi ev ola, meydan ola.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3402

دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزدخضر چون سبزه ز بوم و بر ما برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3403

چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3405

منعم از خواب عدم تیره روان برخیزدهر که شب سیر خورد صبح گران برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3406

Nə bizim məstliyimizdən birinə dəydi xətər,Nə bizim söhbətimizdən bir adam çəkdi zərər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.