Təbiət və bahar
چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباشتخته کز دریا ترا بیرون برد رنگین مباش
Qəzəl 4876دل ز تن چون دور شد وامی شود غمگین مباشکور را فرزند بینا می شود غمگین مباش
Qəzəl 4880شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباشلاله در کوه بدخشان گر نباشد گو مباش
Qəzəl 4882خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباشمور در ملک سلیمان گرنباشد گو مباش
Qəzəl 4884چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباشهست چون سد رمق سد سکندر گو مباش
Qəzəl 4887گر نباشم من غبار آستانی گو مباشدربهشت جاودان برگ خزانی گو مباش
Qəzəl 4889یوسف من بیش ازین در چاه ظلمانی مباشتخت کنعان خالی افتاده است زندانی مباش
Qəzəl 489چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا
Qəzəl 4890ناز پروردی که من گردیدهام پروانهاشگل زنند اطفال جای سنگ بر دیوانهاش
Qəzəl 4893Yoxsulun eyninə gəlməz qocalıq dərdi, inan,Dərd odur ki, diş ola, amma çörək tapmayasan.
Qəzəl 4894گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدشگر نخیزد پیش پای گل زجا می زیبدش
Qəzəl 4895هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدشخاطری فارغ ز عالم چون توکل بایدش
Qəzəl 4896خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برشمی نماید در صدف خود رافروغ گوهرش
Qəzəl 4897در سر زینت خودآرا می رود آخر سرشحلقه فتراک طاووس است از بال و پرش
Qəzəl 4898هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون میآید از خاکسترش
Qəzəl 4899Gah onu cübbədə, gah mən kəfəndə axtarıram,O girib qəlbimə, mən pirəhəndə axtarıram.
Qəzəl 4900گر کنند از رشته جانها زه پیراهنشاز لطافت رنگ گرداند بیاض گردنش
Qəzəl 4901آن که دارم در نظر دامن به کف پیچیدنشمی برد گیرایی از خوانهای ناحق، دیدنش
Qəzəl 4906میکند جان درتن امید، لعل باده نوشروی آتشناک، خون بوسه می آرد به جوش
Qəzəl 4907با تن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوشپای در زنجیر داری، چشم از روزن بپوش
Qəzəl 491Aləmi-mənadan, ey ki, xəbərin yoxdu sənin,Susmağından savayı, bir sipərin yoxdu sənin.
Qəzəl 4910می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیشسیل را سازد گرانسنگی سبکرفتار بیش
Qəzəl 4918برنمی آیم به تسکین دل خودکام خویشچون فلک در بیقراری دیده ام آرام خویش
Qəzəl 4919هر که می کوشد به تعمیر تن ویران خویشگل ز غفلت می زند بر رخنه زندان خویش
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.