Təbiət və bahar
ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانستپر کن قدح باده، که دل در خفقانست
Qəzəl 123در دیده صاحب نظران کشف عیانست :کان ماه دل افروز پس پرده نهانست
Qəzəl 126صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟میان صحن گلستان خروش مستانست
Qəzəl 135آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست
Qəzəl 145دل ما بصد جان طلب کار اوستولی در حقیقت طلب کار اوست
Qəzəl 149ای دل و دلدار من، راه بوصل از چه روست؟ای بت عیار من، راه بوصل از چه روست؟
Qəzəl 168ای دوست، حکایت نهان چیست؟فی الجمله حدیث عاشقان چیست؟
Qəzəl 178همه کار و بار جهان هیچ نیستمدار زمین و زمان هیچ نیست
Qəzəl 191بجز وصلت حیات جاودان نیستچو مویت سنبلی در بوستان نیست
Qəzəl 192چو رویت تازه گل در بوستان نیستچو مویت سنبلی بر ارغوان نیست
Qəzəl 210جان ببوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفتدل بیاد چشم او در کنج هر میخانه رفت
Qəzəl 214در حسن و جمالی که تو داری چه توان گفت؟سروی، صنمی، لاله عذاری، چه توان گفت؟
Qəzəl 245جانم از نرگس مخمور تو جاهی داردوز عنایات تو دل پشت و پناهی دارد
Qəzəl 247در ولای تو دلم حسن وفایی داردروی زیبای تو هر لحظه صفایی دارد
Qəzəl 267نه از خطاست که در ابروی تو چین باشدتو نازنینی و ناز تو نازنین باشد
Qəzəl 278آن ماه دل افروز که رشک قمر آمددر پرده نهانست ولی پرده در آمد
Qəzəl 281نهال دولتم را گل بر آمدقیامت شد،که گل بر منبر آمد
Qəzəl 288چون ماه نو از مشرق انوار برآمدفریاد ز اسلام وز کفار برآمد
Qəzəl 295مرا اگر تو ندانی حبیب می دانددوای درد دلم را طبیب میداند
Qəzəl 297در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماندخزان درآمد و سر سبزی بهار نماند
Qəzəl 320فتنه در خواب قیامت خفته بودچشم بیدار تو خوابش در ربود
Qəzəl 325گیسوی تو هر چند کمندی زبلا بودخوش سلسله ای بود، که در گردن ما بود
Qəzəl 338صبح ازل ز مشرق انوار بردمیداز نور روی یار به ما لمعهای رسید
Qəzəl 341«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟مگر در آینه جان جمال خود را دید؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.