Qəzəl 68

زلف جانان سحر از باد صبا در هم شدعاقلان مژده که زنجیر جنون محکم شد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 69

نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 73

دلبر من به چهره چون زلف معنبر آوردمهر نخوشه جا دهد مه به دو پیکر آورد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 74

اگر بلبل به دل داغی ز جور باغبان دارددر آتش من که با من نوگل من سرگران دارد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 95

کجا به گوش رسد ناله‌های زار منشهزار بلبل دستان‌سراست در چمنش

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 118

ای صنم کز چشم کافر کیش بردی دین منبرخی سحرت که بستی چشم عالم بین من

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 120

ساقی کناف بوالهوسان از پیاله کنکار مرا بدان لب میگون حواله کن

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 122

به خطا می‌رمد آن نرگسِ فتّان از منکه به یک غمزه توان برد دل آسان از من

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 123

بگذار تا بماند چشمم به رهگذارانپاداش آنکه نشناخت قدر وصال یاران

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 136

دلم بخستی و در خون گذاشتی و گذشتیبحیرتم ز چه این صید کشتی و ز چه هشتی

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Gülşəni-raz, fəsil 64

از آن گلشن گرفتم شمه‌ای بازنهادم نام او را گلشن راز

Şeyx Mahmud ŞəbüstəriMəsnəvi1 dəq
Həqqül-yəqin, fəsil 7

حقیقت- تجدد تعینات، به حسب اقتضای ذاتی، که نسبیه​اند ونسبیت عرض، است و العرض لایبقی زمانین، و به حسب اقتضای منتسبین اعنی الوجود و العدم طالب و مشتاق عدم​اند، و بر سرعت تمام ساری و متحرک به مرکز فطرت ذاتی خوداند که عدم است، به مثابت جواهر به مراکز: و تری الجبال تحسبها جامدة و هی تمرمرالسحاب.حقیقت- ظهور سرعت سریان تعین در زمان از بدیهیات است، که در هر طرفةالعین حال را تجددی حاصل می​شود تا درمرتبه خویش محکوم علیه نمی​گردد به ادراک، چه هر یک از اجزای آنات او مانند نهر جاری و خط ممتد می​نماید، همچنین تجدد تعین مکان و سرعت سریان آن ظاهر است، چه هر یک از اجزای جسم محیط که محل مکان است در حرکت مستدیر اقتضای اخفای جزو دیگر می​کند و شبهت نیست که مکان مجموع اجزای آن جسم است و تجدد تعین حرکت از ضروریات است، از آنکه خروج از قوه به فعل جز به طریق تدریج صورت نه بندد، مگر به تصور مبداء و منتها و عدم سکون متحرک بینهما و چون زمان و مکان و حرکت درهر طرفةالعین مبدل گردد، ضرورت بود که جهات و اجسام و اعراض دیگر بدین و تیره روند که محقق است که هرآنی و جزوی را از مکان و حرکت با هر یک از معروضات ایشان نسبتی است غیر نسبت اول، و هر یکی در هر طرفةالعین به حسب لبس و خلع تعین وجودی و عدمی خاص می​یابند، و این معنی را محبوس و مقید زمان و مکان درنیابد: بل هم فی لبس من خلق جدید.

Şeyx Mahmud ŞəbüstəriMəsnəvi11 dəq
Səadətnamə, 116

عاقلی دید قطرۀ ژالهبنشسته به سبزه و لاله

Şeyx Mahmud ŞəbüstəriMəsnəvi1 dəq
Ənisül-arifin, 22

داشتم یاری که مرد مرد بودشیخ و دانشمند و صاحب درد بود

Qasım Ənvar2 dəq
Məsnəvi 2

روضة المذنبین احمد جامآن نهنگ محیط بحر آشام

Qasım ƏnvarMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 2

ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحباغلغله تو در سمک کوکبه تو در سما

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 21

«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالااجمال ز تفصیل مبرهن شد و پیدا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 35

ای چشم تو در شوخی سرفتنه دوران‌هاخط خوش و رخسارت رشک گل و ریحان‌ها

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 45

شب، همه شب به هوای تو چنین مست خراببانگ عشق تو بگوشم رسد از چنگ و رباب

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 79

در خاکدان دهر دلی شادمان کجاست؟یک دل که ایمنست ز غم در جهان کجاست؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 80

دلدار یار ماست، غمش غمگسار ماستدر غار وحدتیم و همو یار غار ماست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 94

آن را که قبله اش رخ خورشید انورستاعراض گر کند، بهمه روی کافرست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 111

خرد مستست و دل مستست و جان مستبسودایت روانِ ناتوان مست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 115

بنده را هست سؤالی و نه آن حد منستکه چرا لعل لبت رشک عقیق یمنست؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.