Təbiət və bahar
بوی سنبل ز دم باد صبا می آیدخوشدلم هر چه از آن یار بما می آید
Qəzəl 355در پس آیینه چیست باز نماییددر رخ آیینه رو بروی شمایید
Qəzəl 356با ما سخن از خرقه و سجاده مگوییداز ما بجز از شیوه مستانه مجویید
Qəzəl 364بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزاربیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار
Qəzəl 378مشربم عذبست و مطرب عشق و ساقی یار غاروقت من خوش، بخت من خوش، جام می بی انتظار
Qəzəl 389با زلف و رخت مست مدامیم شب و روزای ماه وفا پیشه و ای شاه دل افروز
Qəzəl 404واردات عاشقان کز عشق می آید بگوشعشق می گوید: بگو و عقل می گوید: خموش!
Qəzəl 415بلبل آشفته حال، از سرمستی بنالموسم هجران گذشت، نوبت وصلست و حال
Qəzəl 417خاطرم آشفته و جان در ملالرو بنما، ای مه فرخنده فال
Qəzəl 424سلطان دلنواز چو باز آمد از کرموقت سرود ماست، گهی زیر و گاه بم
Qəzəl 437دینار نمی خواهم، من عاشق دیدارماغیار نمی خواهم، من شیفته یارم
Qəzəl 446در ملک وصال او ظل شجری دارمدر باغ وصال او شیرین ثمری دارم
Qəzəl 447چشم گریان و دل زار و نزاری دارمدر نهان خانه دل نقش نگاری دارم
Qəzəl 448عیسی بظهور آمد، من مرده چرا باشم؟ایام بهار آمد، پژمرده چرا باشم؟
Qəzəl 454من ز سودای تو سرگشته و سرگردانمگه بپهلو روم و گاه بسر غلتانم
Qəzəl 460مست بودیم بگلبانگ تو هشیار شدیمخفته بودیم بآواز تو بیدار شدیم
Qəzəl 463این عنایت ازلی بود که ره پرسیدیموین هدایت ابدی گشت که رویت دیدیم
Qəzəl 467در کعبه و بت خانه بجز یار ندیدیمدر گنج رسیدیم ولی مار ندیدیم
Qəzəl 475با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیمبا چشم تو ز خانه خمار فارغیم
Qəzəl 492دوش آن مه دو هفته من با هزار فنآمد بمیل صحبت مستان ذوالمنن
Qəzəl 511جانم بلب رسید ز غم، ساقی، الامانجانم ز دست غم بیکی جرعه واستان
Qəzəl 512چندان که گفتم: خاطر مرنجانرنجید و رنجاند آن شاه خوبان
Qəzəl 526گر شیر نه ای، بگذر ازین بیشه شیرانکاغشته بخونند درین کوچه دلیران
Qəzəl 542ناوک غمزه می زند بر دل من نگار منصد پی اگر جفا کند، صدق و صفاست کار من
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.