Qəzəl 1349

می توان با همت سرشار از دنیا گذشتموج با این شهپر توفیق از دریا گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1351

از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشتتا نگردی فرد باطل، فرد می باید گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1355

می توان از گلشن فردوس دست افشان گذشتاز تماشای بناگوش بتان نتوان گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1356

برق چون ابر بهار از کشت من گریان گذشتسیل گردآلود خجلت زین ده ویران گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1357

کاروان گریه از چشمم ندانم چون گذشتتا سر مژگان رسید، از صد محیط خون گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1358

از سر خاک شهیدان یار خوش سنگین گذشتاز محیط آتشین نتوان به این تمکین گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1359

عمر من در سایه آن قامت دلجو گذشتاز چنان حیرت فرا سروی چسان این جو گذشت؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1360

مد عمر من چو نی در ناله و زاری گذشتاز تهی مغزی حیاتم در سبکساری گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1363

پیش خط تازه آن سرو بستان بهشتاز سیه پیران بود در دیده ریحان بهشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1365

هر که راهِ گفتگو در پردهٔ اسرار یافتچون کلیم از لن‌ترانی لذتِ دیدار یافت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1366

هر که خود را یافت، دولت در کنار خویش یافتحاصل روی زمین را در غبار خویش یافت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1368

لفظ معنی شد، در آن تنگ دهن مأوا نیافتخرده گل آب شد، در غنچه او جا نیافت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 137

تا به کی بندِ گرانجانی به پا باشد مرااین زره تا چند در زیر قبا باشد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1379

سبزه خط صفحه رخسار جانان را گرفتطوطی خوش حرف از آیینه میدان را گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 138

نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مراباغ‌های دلگشا در زیرِ پر باشد مرا

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 1380

زنگ خط آیینه رخسار جانان را گرفتسبزه بیگانه آخر این گلستان را گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1382

صبر دامان دل بیتاب نتواند گرفتسد آهن پیش این سیلاب نتواند گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1384

آه سرم در تو ای آتش عنان خواهد گرفتخون بلبل را خوان از گلستان خواهد گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1387

زان دهن انگشتر زنهار می باید گرفتبعد ازان مهر از لب اظهار می باید گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1389

در خرابات مغان منزل نمی‌باید گرفتچون گرفتی، کین کس در دل نمی‌باید گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1391

Gəldi gül fəsli, könül, bil ki, bu rindlik çağıdır,Tulla səccadəni, al kuzəni, mey qəm dağıdır.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1392

گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفتموج خون زنگ از دل افلاک خواهد بر گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1393

کام خود را کلک مشکین از سخن آخر گرفتنافه از ناف غزالان ختن آخر گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1395

خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفتدیو از دست سلیمان عاقبت خاتم گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.