Qəzəl 1480

سبزی نه فلک از چشم گهربار دل استآب این مزرعه از دیده بیدار دل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1481

آنچنان بلبل من واله و حیران گل استکه شکاف قفسم چاک گریبان گل است

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 1482

پشت دست تو به از آینه روی گل استگرد دامان تو جان بخش تر از بوی گل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1485

برق خاشاک گنه، روزه تابستان استدود این آتش جانسوز به از ریحان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1486

زنگ آیینه من صحبت بیدردان استنفس سوختگان مغز مرا ریحان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1487

(جسم زاری است که با آه به هم پیچیده استگردبادی که درین بادیه سرگردان است)

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1489

خط نارسته که در لعل لب جانان استهمچو زهری است که در زیر نگین پنهان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 149

گرچه سیمای خزان دارد رخ چون زر مرادر سواد دل بهاری هست چون عنبر مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1492

دل پر داغ گلستان سحرخیزان استنفس سوخته ریحان سحرخیزان است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1499

گریه ابر بهار از دل پر درد من استچهره زرد خزان از نفس سرد من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1502

سیل درمانده کوتاهی دیوار من استبی سرانجامی من خانه نگهدار من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1504

موج سنبل ز پریشانی پرواز من استگل برافروخته شعله آواز من است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1507

دخل و تحسین بجا باعث احیای من استهر که را درد سخن هست مسیحای من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1508

تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1509

Əql bir körpə fidandır ki, xəzan qəmdir ona,Eşq bir sərvidi, güllər hamı həmdəmdir ona.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1514

در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوستهر که در عالم آب است همه عالم ازوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1515

هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوستهر که در حلقه ذکر تو بود خاتم ازوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1516

بند و زندان گرامی گهران از جاه استیوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1520

که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1521

خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟از دم گرم که آب گهرش سوخته است؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1522

آن که در جام خضر آب بقا ریخته استبه لب تشنه ما زهر فنا ریخته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1523

هر طرف روی نهی باده جان ریخته استاین چه فیض است که در دیر مغان ریخته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1527

غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته استتا که دیگر به تماشای گلستان رفته است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 153

نیست ظرف باده توحید، مخمور مرامی کند حلاجی این می مغز منصور مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.