Təbiət və bahar
هر که را می نگرم سوخته جان افتاده استاین چه برق است درین لاله ستان افتاده است؟
Qəzəl 1532از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده استاین چه شورست که در عالم جان افتاده است؟
Qəzəl 1533این نه غنچه است که گلزار به بار آورده استکه به ما نامه سربسته ز یار آورده است
Qəzəl 1536بس که مژگان تو بر دیده روشن زده استپرده دیده من کاغذ سوزن زده است
Qəzəl 1538دل من تیره ز بسیاری گفتار شده استزین پریشان نفس آیینه من تار شده است
Qəzəl 154بی زبانی پرده داری می کند راز مرامی دهد خاموشی من سرمه غماز مرا
Qəzəl 1540خاطر از سبحه و زنار مکدر شده استریسمان بازی تقلید مکرر شده است
Qəzəl 1543از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده استباده پیش آر که قانون طرب ساز شده است
Qəzəl 1547صحن گلزار ز گل کاسه پر خون شده استلب جو از شفق گل لب میگون شده است
Qəzəl 1549از تب رشک تو خورشید هلالی شده استطوبی از غیرت سرو تو خلالی شده است
Qəzəl 155می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرانیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مرا
Qəzəl 1550از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است
Qəzəl 1551خط به گرد رخ آن سیم ذقن آمده استمور در دست سلیمان به سخن آمده است
Qəzəl 1552Əməlindən ürəyimdə hələ nisgil də qalıb,Çör-çöpü dalğa atıbdır, yenə sahildə qalıb.
Qəzəl 1554خط سبزی که به گرد رخ او گردیده استدفتر دعوی خورشید به هم پیچیده است
Qəzəl 1556سخن عشق کسی کز لب ما نشنیده استبوی پیراهن یوسف ز صبا نشنیده است
Qəzəl 1557گل اگر پرده نشین است چه جای گله است؟خار این بادیه در پرده صد آبله است
Qəzəl 1560نفس باد بهاران چمن آرای خوشی استسایه ابر عجب دام تماشای خوشی است
Qəzəl 1561هر طرف می نگری آینه سیمای خوشی استسربرآور ز گریبان که تماشای خوشی است
Qəzəl 1562عالم امنی اگر هست همین بیهوشی استهست اگر جنت در بسته همین خاموشی است
Qəzəl 1564مایه پرورش عالم اسباب یکی استباغ هر چند به صد رنگ بود آب یکی است
Qəzəl 1567لطف و قهر تو به چشم من غمناک یکی استنظر مرحمت و حلقه فتراک یکی است
Qəzəl 1569پیش صاحب نظران درد و دوا هر دو یکی استچشم بیمار و لب روح فزا هر دو یکی است
Qəzəl 1570رتبه عشق و هوس پیش بتان هر دو یکی استخار خشک و مژه اشک فشان هر دو یکی است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.