Vətən
Azərbaycan oğluyam,Odu Allah sanmışam.
Şəhriyar gəlmədiBu şer çoxdan – böyük Vaqifin anadan olmasının 250 illiyini bayram etdiyimiz ildə, son təntənə günündə, bir axşamda yazılıb; o vaxt xalqımızın bu böyük bayramına ustad Şəhriyarı da dəvət eləmişdik. Lakin o zamankı şahlıq üsul-idarəsi Azərbaycanın işığını, böyük nailiyyətlərini Şəhriyarın görməsini istəmədi, onun gəlməsinə mane oldu. Bu kitabın şerlərini toplarkən arxivimdə qalmış həmin yazı ilə rastlaşdım. Bir də o günlərə qayıtdım... Şeri olduğu kimi köçürüb bu kitaba daxil etməyi, keçən təəssüf hisslərimi oxucularla bölüşməyi məsləhət bildim.*Baxışlar asıldı təyyarələrdən,
Məmməd AslanaQardaş, düzümünün əsiri oldum,Xəbərim olmadı özümdən mənim.
Köçürə biləydilərDeyirəm nə olaydı cənublu qardaşıma,Mənim həyat suyumdan içirə biləydilər.
BaxmaÜreyim qan ağlar hər səhər-axşam,Sən həmişə gülən üzümə baxma!
VətənimBiri vətənə canım dedi,Biri gözüm dedi,
Şair - VətənArada-bərədə görürsən tez-tez,Deyirlər: "Nə çoxdur şairlərimiz,
RiyakarMənim övladıma ana dilindəDərs deyən "ağıllı" müəllimə bax.
Mənə nə var?"Bizdə bu soyuq qanları neylərdin, ilahi? "M. Ə. Sabir
Şair Səhəndə cavabYaradan əlini sıx Süleymanın,*O, el dərdi bilən yüksək insanın.*
Araz, Astaraçay axır lal kimiAraz, Astaraçay axır lal kimi,Onlara çatmırmı sözlərim mənim?
Böyük VaqifəBöyük Vaqif, keçdi illər,İl bir yerdə qala bilməz.
Səhəndə məktubSəhənd, sözlərindən odlar töküldü,Oxuduq şeirini göz yaşlarıyla.
Ayrılıq əlindən sözlüyəm yenəAyrılıq əlindən sözlüyəm yenə,Könlüm haray eylər, ay ellər, ellər.
Həyatdan istəyimBircə içimlik su, bir ovuc torpaq,Bir çinar kölgəsi bəs edər mənə.
SəninGecə-gündüz ürəyim yurdu anarkən vurdu,Gecə-gündüz qopuzumdan duyulan dərd ulusum!
Bizim elYa qonaq, ya qərib, ya səyyah ol sən,Harda könül açan mahnı eşitsən,
Bakıyla Təbrizin arasındayamMənim qismətimdir alatoranlıqGecəylə gündüzün arasındayam,
Azərbaycan – dünyam mənimAzərbaycan – qayalardabitən bir çiçək,
Nə bilim...Səndən mənə bir ömürlük xatirə,Məndən sənə nə qalacaq, nə bilim.
Uca dağBu qədər ucalıq, nəyə gərəkmiş?Meşə qurşağından, çay topuğundan.
Təbrizim mənimTəbrizim-mənsizim*R.Rza*
VardırPaytaxtını sorsan, deyər üç min yaşı vardır,Təsdiqləyən anbarda çopur bir daşı vardır.
Ana yurdum, hər daşına üz qoyumAna yurdum, hər daşına üz qoyum,Hər dərəndə çaldığım saz yaşayır.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.