Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Müğənni, sazını ələ alsana,Xoşahəng nəğməndən bizə çalsana!
Kənzül-həqayiq, fəsil 18مثالی گویمت بنیوش آن راکه نشنیدست هرگز گوش آن را
Cami-Cəm, fəsil 127Kim bəhrəsiz qalsa elmdən, dindən,Canını alarlar güclə bədəndən.
Yeddi gözəl, fəsil 15Ey söz düyümləyən cadugər, yetər,Bu keçmiş sözlərdən gəl vermə xəbər!
Səadətnamə, 19امر نسبی است کثرت موجودصد هزاران شهود و یک مشهود
Cami-Cəm, fəsil 7Sən ey zümrüd çadır, sənə min əhsən!Sən mənim könlümdən pası silirsən.
Yeddi gözəl, fəsil 20Bəhram şah bir səhər çıxdı şikara,Üz qoydu çöllərə, uca dağlara.
Gülşəni-raz, fəsil 20کسی مرد تمام است کز تمامیکند با خواجگی کارِ غلامی
Cami-Cəm, fəsil 10O əlləri bulud, ovucu dərya,Hökmdara bəndə, qullara ağa,
Şərəfnamə, fəsil 26Ey saqi, dur, məndən bu mənliyi at!Gəl, üzüm suyundan cahanı parlat!
Səadətnamə, 20صورت وحدت از جهان مثالنقطه ای بست نقش بند خیال
Cami-Cəm, fəsil 18Sən ey həqiqəti axtaran insan,Bu incə sözlərə üz çevir bir an.
Xosrov və Şirin, fəsil 28Xosrov görəndə ki, dalda qaldı su,Ağlar gözlərinin qaçdı yuxusu.
Səadətnamə, 22سخن شیخ محی ملت و دینچون نکرد این دل مرا تسکین
Cami-Cəm, fəsil 19Bilik can quşuna qanaddır, inan,Ruhunu göylərə odur qaldıran.
Xosrov və Şirin, fəsil 35Dünya görmüş kişi başladı sözə:O dünya axtaran yetişdi düzə.
Kənzül-həqayiq, fəsil 27دو چشمست آدمی را بی ضرورتبرای دیدن معنی و صورت
Cami-Cəm, fəsil 25Yenə dörd ünsürün məzacında, bax,Qüdrət və tarazlıq ikiqat olcaq,
Yeddi gözəl, fəsil 36Tozlu kilimini yer qalxıb aldı,Palçıq kölgəsini günəşə saldı.
Səadətnamə, 29گشت پیدا ز ملک ما زرداشتآنکه این نقش را نخست انگاشت
Cami-Cəm, fəsil 36Zülmün zülmətindən zülmət olar yol,Ədalət olmalı qoşuna sağ-sol.
İqbalnamə, fəsil 36Müğənni, ürəyim düşübdür dara,Bu dərdə sazınla sən eylə çara!
Gülşəni-raz, fəsil 34وصالِ حقّ ز خلقّیت جدائی استز خود بیگانه گشتن آشنائی است
Cami-Cəm, fəsil 38Ey oğul, bu yolu asta get görək,Qoy iti gedərək qızmasın ürək.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 39Bir gün yoldan keçərkən dünyanı gəzən İsa,Bir bazarın başında dayandı birdən İsa,
Kənzül-həqayiq, fəsil 34چو بهتر در زمانه علم و جانستبدان کین علم جان آخر زمان است
Cami-Cəm, fəsil 51Bir ata oğula öyrətdi yaraq,Həm kəmər bağladı, həm verdi papaq.
Leyli və Məcnun, fəsil 41"Canan, hardayıq biz, de hardasan sən?Biz ki, səninkiyik, sən kiminkisən?
Gülşəni-raz, fəsil 35بخاری مرتفع گردد ز دریابه امر حقّ فرو بارد به صحرا
Cami-Cəm, fəsil 52Kim əzab görmədi tərbiyəçidən,O, qəmdən özgə şey görmədi əslən.