Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بونجیب آنکه بود شیخ مهینچونکه کردی به سالکی تلقین
İqbalnamə, fəsil 50Gövhərlər olanda mədəndə aşkarDünyanı bürüdü gövhər alanlar.
Səadətnamə, 105ماسوی اللّه را عَلَم عالماز حدث شد که هست ضد قدم
Xosrov və Şirin, fəsil 51Göyün yaxasından çıxanda qəmərHilali örtüyə büründü yerlər.
Səadətnamə, 114نفس را نیست مادت و مدّتقالب او راست آلت و عدّت
Sirlər xəzinəsi, fəsil 54Bir gün meydana çıxıb bir neçə qəlb pul kəsən,Bir qəlib qayırdılar özlərinə bənzəyən.
Səadətnamə, 125کشتییی دان روان بر آب روانروز و شب هیأت زمان و مکان
Şərəfnamə, fəsil 54Bir gün bu qoca çərx dövran edərkən,Bir gövhər çıxardı qır dənizindən.
Səadətnamə, 126امر فرمود ایزد رحمانهمۀ خلق را ز انس و ز جان
Şərəfnamə, fəsil 59Saqi, gəl, qədəhi doldur mey ilə,Al ələ nəğməylə, çalğı, ney ilə!
Səadətnamə, 128گفت یک روز نازنین خاتونکادمی زاده عاجز است و زبون
Xosrov və Şirin, fəsil 72Xosrov yenə dedi: "İnsaf elə bir,Böylə danışmaqla günümüz keçir.
Kənzül-həqayiq, fəsil 2چه فرقست ای پسر از جسم تا جانچنان دان فرق از اسلام و ایمان
Xosrov və Şirin, fəsil 79Bu sözləri deyən müdrik ixtiyar,Bu sayaq eylədi bizi xəbərdar:
Həqqül-yəqin, fəsil 3چون محقق شد که ادراک هستی جزوی کل هستیها را ضروری است بباید دانست که وقتها ادراک هستی کلی مظهر و آئینه ادراک جزوی بود و این مقام معرفت است. نص: اولم یکف بربک و اللّه نور السماوات و الارض و من عرف نفسه فقد عرف ربه مبین این مقام است. و گاه عکس این بود که مقام علم است.و آیات: سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسکم افلا تنصرون مبین این مقام است. بلکه بیشتر آیات تنزیل و اخبار و آثار در این قسم وارد است، از آنکه به افهام اقرب است و مستلزم ادراک ادراک است، که حکمت بعثت رسل و انبیا است. آنچنان که بیان کرده شود. انما انت مذکر، کلا انها تذکرة.حقیقت- نفس ادراک فطری یعنی معرفت بسیط قابل تفکر نیست، که تحصیل حاصل محال است، بلکه تفکر حجاب آن میگردد و از این جهت فرمود: لاتتفکروا فی ذات اللّه، بلکه محل تفکر ادراک ادراک است بواسطۀ آیات و بدین سبب تفکر را به آیات حواله فرمود که: و یتفکرون فی خلق السماوات و الارض. قل انظروا ماذا فی السماوات و الارض.
Xosrov və Şirin, fəsil 91Bir gün şah Şirinlə məclis qurmuşdu.Söhbət ədalətdən, bilikdən düşdü.
Mirat-ül-mühəqqiqin, fəsil 7چون گفته بودیم که تن آدم نسخۀ عالم است، اکنون بدانکه تن مشابه زمین است و مشابه آسمان و مشابه سال است که زمان است و مشابه شهر است که مکان است. پس ما در این رساله بجهت آسانی طالب این تشبیهات را جداگانه بیان کنیم:اما مشابهت تن با زمین آنست که در زمین کوهها هست که در بدن استخوان مانند آنست، و در زمین درختهای بزرگ هست و در مردم موی سر و ریش مانند آنست، و در زمین نباتات خرد بسیار است که مویهای اندام مثال آنست، و مجموع عالم هفت اقلیم است و در بدن نیز هفت اندام است: یک سر و دو دست و پشت و شکم و دو دست و پای. و زمین را زلزله میباشدو عطسه به جای آن است و در زمین جویهای آب روان و چشمهها هست و در بدن رگها و رودها هست و چشمههای عالم بعضی تلخ و بعضی شور و بعضی خوش و بعضی ناخوش هست، در تن نیز چشمۀگوش تلخ و چشم شور و بینی ناخوش و دهان خوش و چشمۀ گوش بدان سبب تلخ است تا حشرات چون خواهد که به گوش رود تلخی گوش به حس او رسد از آنجا باز گردد ومردم راهلاک نکند.
Xosrov və Şirin, fəsil 111Xosrov öyrənərkən dərsi, hikmətiTərk etdi dünyanı, eyşi, işrəti.
Həqqül-yəqin, fəsil 9حقیقت- چون محقق گشت که مبداء عبارت است از ظهور هستی در نیستی، معاد عبارت بود از ظهور نیستی در هستی، چه مبدأ و معاد متقابلانند: کما بدانا اول خلق نعیده.حقیقت- ظهور هستی در نیستی اظهار و ایجاد خلق است و ظهور نیستی در هستی اخفاء، و اعدام و موت، مبداء چون ظهور هستی بود در نیستی: الست بربکم قالوا بلی. معاد ظهور هستی باشد در حقیقت خودش: لمن الملک الیوم للّه الواحد القهار.
İqbalnamə, fəsil 2Bəndəyə əl tutan sənsən, ilahi,Yoxdur səndən başqa onun pənahı.
Gülşəni-raz, fəsil 10به نزد آنکه جانش در تجلّی استهمه عالم کتاب حق تعالی است
Xosrov və Şirin, fəsil 3Göyün səyyahları, bilirsən neçinDaim dolanırlar başına yerin?
Kənzül-həqayiq, fəsil 24اگر تو خوی خوش داری به هر کاراز آن خویت بهشت آید پدیدار
İqbalnamə, fəsil 4Dolanıb döndükcə qoca ruzigar,Özünə bir yeni müəllim arar.
Səadətnamə, 25صابی مشرک ستاره پرستکوز «انعام بل اضل» بتر است
Leyli və Məcnun, fəsil 8Məni inkar edənlərdən şikayətCoşmaq zamanıdır, coş, ey könül, sən,
Kənzül-həqayiq, fəsil 29خوشا وقت کسان عهد مهدیخوشا آن کودکان مهد مهدی
Yeddi gözəl, fəsil 11Onda ki, Bəhramın üzü nur saldı,Yəmən dərisindən xamlığı aldı,
Gülşəni-raz, fəsil 32بنه آیینهای اندر برابردر او بنگر ببین آن شخص دیگر
Xosrov və Şirin, fəsil 11Ürəyin hatifi görüb məni şad,Hümmət eyvanından səsləndi: heyhat!..