Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Müğənni bir şirin nəğmə söylə sən,Bu ki, ilk ricamız deyildir səndən!
İqbalnamə, fəsil 48Müğənni, çal görək bir "Ramişi-can",Açılsın ürəyim o xoş havadan!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 50Ey bir nəsim əsincə bayrağını ucaldan,Ey bir toz qarşısında öz bayrağını atan!
Xosrov və Şirin, fəsil 59Şirin əyləşmişdi bir gün qəlbi şad,Dostlar arasında qüssədən azad.
Xosrov və Şirin, fəsil 60O dünya başçısı Xosrov birtəhərHər zaman Şirindən tutardı xəbər.
Xosrov və Şirin, fəsil 69Şaha cavab verdi o laləsifət:"Həmişəlik qalsın əlində dövlət!
Xosrov və Şirin, fəsil 81Bitdi Nikisanın cənglə nəğməsi,Barbədin setarı qaldırdı səsi.
Xosrov və Şirin, fəsil 85Nikisanın sözü sona yetirkən,Barbədin setarı səsləndi birdən.
Xosrov və Şirin, fəsil 89Firuzə göylərə işıq saçıldı,Sübhün gəlininin bəxti açıldı.
Xosrov və Şirin, fəsil 92Xosrov gördü Şirin belə yollarlaİstəyir ki, ondan yaxşı ad qala.
Xosrov və Şirin, fəsil 101Xosrov dedi: "Mənə çərx gərdişindən,Bu yerdən, havadan bir az danış sən."
Xosrov və Şirin, fəsil 110Ey könül, nur saçan bir şam yandır sən,Oda vurğun olma, şam ki deyilsən.
Xosrov və Şirin, fəsil 118Gecə tərk eləyib fani dünyanı,Görməyə getmişdi Ümmi-Hanini.
Xosrov və Şirin, fəsil 120Sehrlər doğuran dərin düşüncəGözəl gəlinimə bəzək verincə.
Xosrov və Şirin, fəsil 1Kömək qapısını aç, ey yaradan!Göstər Nizamiyə düz yolu hər an!
İqbalnamə, fəsil 6Deyirlər: göylərdə bir ağ xoruz var,O, ərşin altında tutubdur qərar.
Xosrov və Şirin, fəsil 6Tale dövlət quşu uçuran zamanDünya xoşbəxtliklə rastlaşdı haman.
Xosrov və Şirin, fəsil 9Allah köməyilə tapşırılan taxtŞərəflidir, onu alan da xoşbəxt!
Xosrov və Şirin, fəsil 17Gecənin saçları ətir saçanda,İşıq qaranlığı görüb qaçanda,
İqbalnamə, fəsil 23Sokratın növbəti yetişən zamanSanki xurma yağdı yerə ağacdan,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 31Bir ovçu vardı xeyli hünərli, uzaqgörən.O, dolanıb, gəzmişdi çox mənzil, səhra, çəmən.
İqbalnamə, fəsil 32Üç gün ötüb keçdi, yenə asimanRum-zənci oyunu oynayan zaman
Leyli və Məcnun, fəsil 34Gecə parlayırdı bir gündüz kimi,Göylər tər-təzəydi yaşıl düz kimi.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 35Keçmişlərdə Yəməndə bir meyvəsatan vardı,Bir tülkücüyəz onun malını qoruyardı.
İqbalnamə, fəsil 46Müğənni, çal, sənə heyran olum mən,Ayrılım bu vaxtsız mürgüləməkdən!
Xosrov və Şirin, fəsil 46Təsəlli verirdi Şirinə Banu,Oxşayırdı şirin sözlərlə onu.
Xosrov və Şirin, fəsil 48Sübhün şahənşahı təxtinə çıxdı.Zənci qoşununu rumlular yıxdı.
Xosrov və Şirin, fəsil 49Dördüncü gün yenə məclis düzəldi,Xoş nəğmə səsləri birdən yüksəldi.
Xosrov və Şirin, fəsil 50Sərxoş bülbül kimi gələndə BarbədSu kimi axırdı əlində bərbət.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 53İş ərlərindən biri çıxaraq bir gün çölə,Uzun bir yol gedirdi min nəfər mürid ilə.