Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Görməsəm hər göz açanda ol güli-rəna üzün,Göz yumunca əşki-gülgunim tutar dünya üzün.
Dünyâda yine ben koca bir gence irişdümDünyâda yine ben koca bir gence irişdümVîrâne içinde sanasın gence irişdüm
Qəzəl 103گر دیر سومنات بود، گر صوامعستهر جا که هست لمعه روی تو لامعست
Qəzəl 1178این که روزی بی تردد می رسد افسانه استپنجه کوشش کلید رزق را دندانه است
Ləbin əksi gözüm yaşini mey tək laləgun etdiLəbin əksi gözüm yaşini mey tək laləgun etdi,Zənəxdanın muradım dəstgahın sərnigun etdi.
Yüregüm âb u yaşumdur şerâb u cânı gözümYüregüm âb u yaşumdur şerâb u cânı gözümBu nev' ile gözün içün döker müdâm gözüm
Qəzəl 110موسی صفتان را، که درین طور مقامستاز درد تو مستند گروهی ز دوا مست
Qəzəl 1180گردش گردون به چشمم گردش پیمانه استعالم از کیفیت حسن تو یک میخانه است
Ləhzə-ləhzə ləbin anıb edicək əfğanlarLəhzə-ləhzə ləbin anıb edicək əfğanlar,Qətrə-qətrə saçılır didələrimdən qanlar.
Bana yine tutağundan şerâb-ı nâb gerekBana yine tutağundan şerâb-ı nâb gerekDirîğ olmayısar ger ciğer kebâb gerek
Qəzəl 188بی جام عشق عیش دل ما تمام نیستفوزالنجات ما بجهان غیر جام نیست
Qəzəl 1181هر که غافل را نصیحت می کند دیوانه استخواب غفلت برده را طبل رحیل افسانه است
Məgər xab içrə gördün, ey könül, ol çeşmi şəhlayiMəgər xab içrə gördün, ey könül, ol çeşmi-şəhlayiKi, qıldın türfətül-eyn içrə ğərqi-əşk dünyayi.
Ciğer firâkun odından kebâb oldı kebâbCiğer firâkun odından kebâb oldı kebâbYaşuma bah ki gözümden şerâb oldı şerâb
Qəzəl 190از دولت دیدار تو دل را غم جان نیستجان را ز غم عشق تو پروای جهان نیست
Qəzəl 1192زان قد نازآفرین در هر دلی اندیشه ای استاین نهال شوخ را در هر زمینی ریشه ای است
Məskən, ey bülbül, sənə gəh şaxi-güldür, gəh qəfəsMəskən, ey bülbül, sənə gəh şaxi-güldür, gəh qəfəs,Necə aşiqsən ki, ahindən tutuşmaz xarü xəs.
Ana ki ışkun irişe bir ada irse gerekAna ki ışkun irişe bir ada irse gerekKişi ki terk ide özin murâda irse gerek
Qəzəl 212اسرار تو با خاطر هشیار توان گفتاین گنج نه گنجیست گه با مار توان گفت
Qəzəl 1213محتسب از عاجزی دست سبوی باده بستبشکند دستی که دست مردم افتاده بست!
Pərişan xəlqi-aləm ahü əfğan etdiyimdəndirPərişan xəlqi-aləm ahü əfğan etdiyimdəndir,Pərişan olduğum, xəlqi pərişan etdiyimdəndir.
Zülfini tolaşdırısar boynuma silsile nolaZülfini tolaşdırısar boynuma silsile nolaBen bir kılam ger karışa dünyâda kıl kıla
Qəzəl 221ای دل و جان گرامی به تمنای تو شادهرگز این جان من از درد تو محروم مباد
Qəzəl 1228زلف یار از جلوه خط پریشانی شکستاز غبار لشکر موران سلیمانی شکست
Rəvacın nəqdi-peykanınla bulmuş hüsn bazarıRəvacın nəqdi-peykanınla bulmuş hüsn bazarı,Keçər nəqdin əgər min Yusifin olsan xiridarı.
Ger cânuna cân isder isen gel berü cân uşGer cânuna cân isder isen gel berü cân uşNe cân ki hayât-ı dil-i cânân-ı cihân uş
Qəzəl 233ساقی مرا ز باده ناب مغانه داددردی درد داد ولی در میانه داد
Qəzəl 1232شکوه ام آتش زبان گردیده است از خوی دوستآه اگر آبی بر این آتش نریزد روی دوست
Rəngi-ruyindən dəm urmuş sağəri-səhbayə bax!Rəngi-ruyindən dəm urmuş sağəri-səhbayə bax!Afitab ilə qılır dəva, tutulmuş ayə bax!
Bülbül yine giryândur ü gülşen yine hurremBülbül yine giryândur ü gülşen yine hurremGönce yine handândur u nergis yine pür-gam