Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Hər nə ki, qəlbindədir, ruyində bu biruzdu ki,Üz gözündən bəllidir xain ürək bumbuzdu ki.
Yar asa səniYaxşi aşiq, çalış yaxşı yara yet,Sağaldar, cəsədin yarasa, səni.
Səadətnamə, 33چند در نفی دیگران پیچینفی خود کن که هیچ بر هیچی
Pənc Ali-Əbaİbtida "əlif"dən dərsim almışam,Ələst aləmində demişəm "bəli".
Rübai 21ای مهر رخت مظهر ذرّات دو کونذاتت به صفت معین ذات دو کون
Yara canımıQınamayın, ilqar, iman yolunda,Mən qurban demişəm yara canımı.
Məktəb zəngiÇatır qulağıma illərdən bəriO kənd məktəbinin doğma zəng səsi.
Kəndli və ilanGəldi bir kəndlinin yanına ilan.Dedi: “Bundan sonra mənə gəl inan.
Dad istibdaddan!Qaldıq əlində bir sürü ərbabi-vəhşətin,Olduq əsiri pənceyi-qəhrü müsibətin!
ŞuşaBurda nəğmə yaz çiçəyi kimidir:tez yaranır, tez gül açır, boy atır.
Nə yazımNə yazım, ayrılıq nədir bilməzsən,Nələr çəkdiyimi çəkənlər bilər.
Şeir 159ای نهال آرزو، خوش زی که بار آوردهایغنچه بی باد صبا، گل بی بهار آوردهای
Gəncliyimi gəzirəmHanı göy düzlər,Hanı o izlər?
Qitə 38رسول دید که جمعی گسسته افسارندبه چاره خواست کِشان رِبقَه در رِقاب کند
Maralın öz yolu varZirvələrə aparırMəslək bizi, yol bizi.
Qəzəl 125شکفتهام به تماشای چشم شهلاییکه جز به چشم دلش نشکفد تماشایی
Oxuma, bülbülBu bahar oxuma, bülbül, sən allah.Zülmətdir,
Vücudini bu könlüm can demişdirVücudini bu könlüm can demişdir,Ləbini ləl ilə mərcan demişdir.
GörmüşəmAy ata, can gedib, qalıbdı nəfəs,Bu nişanda belə yarı görmüşəm.
Sahibsiz ev– A qonşu, bu evin sahibi hanı?– Deyirlər evlənib, köçüb şəhərə.
PişikSən bir zaman nəhəng idin, ay pişik!Qorxunc, xallı pələng idin, ay pişik!
Baba yurduI**“Cana gəldim toz-torpağın əlindən,
Yaşıl İrmakYaşıl İrmak!Yaşıl İrmak!
V deyişməQeysər**Əvvəl vacibatdan kim gəldi cana?
Görəsən, hara gedirik…Sular elə bulanıb ki,Çirkin, təmiz bilinməyir…
Nidayi-millət yaxud amali-vətənpərvəranəEy əhli-vətən, tərk eləyin büğzü ləcuci!Bir dəm arayın halımıza rahi-əlaci!
Yaşıl dünyamDağlar da, düzlər də qızılı donda,Mənim gözlərimə yaşıl görünür.
Bu inam qəlbimdə işıq yandırırBir ana gözləyir yolumu mənim,Həsrətə dönmüşəm bir ana üçün.
Ədibi-möhtərəm Haşım bəy Vəzirovun rəsminəQəlbim yanır baxınca bu çərxin mədarına,Baxdıqca zülmünə, sitəmi-aşikarına.
Uşaq deyir ki, mənəUşaq deyir ki, mənəBir ovuc dəniz verin,