Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gözəllər içrə sən, ey mahiparə, bir dənəsən,Gözəllərin gözüsən, zülfü qarə, bir dənəsən.
Pərakəndə şeir 104شور دریای وجود از سر پرشور من استرقص مینای فلک از می پرزور من است
Qəzəl 214Bu zülmkar dövranda mən bir vəfa görmədim,Üzü qara taledə mən bir səfa görmədim.
Rübai 137تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریمبرخیز که راه جست و جویی گیریم
Bu, Leylinin anasına vəsiyyət etdigidir və dust yadı ilə dünyadan getdigidirMə'budinə ərz qıldı razın,Bildirdi könüldəki niyazın:
Sâkîya ayağunı elüme virSâkîya ayağunı elüme virNazar eyleyiben bu hâlüme vir
Qəzəl 317صدبار فکر کردم و صد راه آزمودبیچارگیست چاره،زیانست عین سود
Hüsnün təalə şanəhü sünində heyran olmuşamHüsnün təala şanəhü sünində heyran olmuşam,Şirin ləbini yad edib, sər ta qədəm can olmuşam.
Can nə lazımdır, əgər mənzuri-canan olmasaCan nə lazımdır, əgər mənzuri-canan olmasa,Bəsdi cananın xəyalı, qəm degil, can olmasa.
Bir sabah bir salıq yayılmalıdırBir sabah bir salıq yayılmalıdır,Dəyişir hər nə var, dönür hər şey.
O gün də söz verib, ey mahiparə, gəlməmisənO gün də söz verib, ey mahiparə, gəlməmisən,Bu gözləməklə günüm oldu qarə, gəlməmisən.
Pərakəndə şeir 108روزگاری است که پایم ز چمن کوتاه استدست امیدم ازان سیب ذقن کوتاه است
Qəzəl 245چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانمچون کار به جان آری جان دگرت خوانم
Rübai 143ساقی، بده آن باده، زبانم بشکنوز باده خمار سر و جانم بشکن
Canə basdım qönçəvəş peykanını, ey tazə gülCanə basdım qönçəvəş peykanını, ey tazə gül,Dözmək içün hicrinə düzdüm dəmirdən bir könül.
Zülfüne düşen çıhmağı müşkildür efendiZülfüne düşen çıhmağı müşkildür efendiŞol kuş ki düş e dâmuna bismildür efendi
Qəzəl 318عشقش بخاک بردم و گفتم که: یا ودود«ارحم لنا» که غیر تو کس نیست در وجود
Könlümdə mənim eşqi-camalın əzəlidirKönlümdə mənim eşqi-camalın əzəlidir,Şol nəsnə kim, oldu əzəli, ləmyəzəlidir.
Güzərin düşsə dəri-dilbərə, ey badi-səbaGüzərin düşsə dəri-dilbərə, ey badi-səba,Yetir ərzim o güli-əhmərə, ey badi-səba!
Ana dili ana yurda bağlıdırAna dili ana yurda bağlıdır,Ana dilin aynasıdır ana yurd.
Eşqin eləsə könlümü qan, bilməyəcəksənEşqin eləsə könlümü qan, bilməyəcəksən,Yüz dəfə desəm mətləbi qan, bilməyəcəksən!
Pərakəndə şeir 119دل آرمیده بود گفتگو چو هموارستچمن صحیح بود تا نسیم بیمارست
Qəzəl 275سوختم چون بوی برناید ز منوآتش غم روی ننماید ز من
Rübai 165آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رایبر صحن سرایت به سر آمد، نه به پای
Heyrət, ey büt, surətin gördükdə lal eylər məniHeyrət, ey büt, surətin gördükdə lal eylər məni,Surəti-halım görən, surət xəyal eylər məni.
Yanam bu cihânda leb-i hayvânına teşneYanam bu cihânda leb-i hayvânına teşneZî cânına toymış kim ola kanına teşne
Qəzəl 320فتنه در خواب قیامت خفته بودچشم بیدار تو خوابش در ربود
Könül sarayına mehri buraxdı ta tabiKönül sarayına mehri buraxdı ta tabi,Gözümdən oğru xəyalın oğurladı xabı.
Nə qədər gər ola bu çərxi-cəfacudə bəlaNə qədər gər ola bu çərxi-cəfacudə bəla,Olmaz ol qədr ki, var ol büti-bədxudə bəla.
Cavid xiyabanı könlümdən keçirGözümü sənətə açandan bəri,Cavid prospekti könlümdən keçir!