Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دو نفر دزد خری دزدیدندسرِ تقسیم به هم جنگیدند
Meşəli sahillərNabran lövhələrindən*Mən Xəzərdən ayrılmıram,
Qəzəl 2علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا راکه به ماسوا فکندی همه سایه هما را
HəsrətYoxsan...Qəribə işdir
Ürəyə açılan atəşO qansız əlini yuyanda qanlaİlk gecə sübhədək keçirdi əzab.
Bu gün mən munda, yarım anda neylərBu gün mən munda, yarım anda neylər,Yüzü şölə nigarım onda neylər?
GülnazYeni on dörd yaşa girmişdi bu yazSarışın, nəşəli, xırçın Gülnaz.
O zalımdadıHicran sənətkarı, qəm tüccarıyam,Dərdimin dərmanı o zalımdadı.
İntizarBir göyün altında gəlib görüşən,O iki taleyi bezar bizimdir.
KişilərEv tikdi, bağça saldıQuru yerdə bir kişi.
Yarpaqlar tökülür– Şeş-qoşa!– Pənc-cahar!
GəzirdimArif əhli, bir söz deyim, qınama,O zaman ki, bu dünyanı gəzirdim.
Qorudun, sənindirVətəni qorudun, sənindir,Qorumadın,özgənindir…
Səhər, günorta, axşamNə gözəldir səhərin şəfəqləri yananda,Əvəzsizdir kainat təbiət oyananda,
Təqdir edəlim!Kəlniyət! Gəl yığalım Qafqazın ər-övrətini,Sayalım sevgili millətçilərin himmətini,
GözləriAla gözlü ceyranları andırıyor düzləri,Toplamışdır gözəlliyi ən sevimli qızları –
Ola bilməz!Ömrün hər gününün öz ləzzəti var,Amma cavanlığa tay ola bilməz,
Yazırsan gecələrYazırsan gecələr...dostun, yoldaşın
Bir tara bənzəyirəmHər simi min nəğməli,Bir tara bənzəyirəm.
Yaxşılıq sevməyir dünyada riyaYaxşılıq sevməyir dünyada riya,Hünərlə eyb ki, birləşməz əsla.
KabusBizə yad kabus bax kölgə salıb,Bu ölümdür, bu ölüm kölgəsidir!
Bəri baxAla gözlü, sərvi boylu dilbərim,Həsrətin çəkdiyim canan, bəri bax.
Ləzgi ellərindəGülşən üçün*Mən ömrümdə görməmişdim ləzgilərin elini,
FilBirinci cərgədə oturmuşuq sirkdəoğlumla qoşa.
Yorğunam, sevgilimYorğunam, sevgilim,yorğunam, yaman,
BənzərPərim, sənin məmələrin,Mən bilmirəm nəyə bənzər?!
MənimQulaq asın, a yoldaşlar,Çoxdu qəhri-qəzam mənim.
EylərsənGözəl, səndə nə qaydadı,Gedəni yoldan eylərsən.
Ramazan münasibəti iləGəlcək ramazan tazələnir köhnə şəriət,Ağzın qapayıb millət alır və’dəyi-cənnət,
Qitə 5بودند بتان به پیش من خوارواکنون خود را چه خوار بینم