Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
O xoş pıçıltılar yoxmuş dünyada,Əlin yox, küləkmiş saçımda gəzən.
Beşikdən məzara qədər bəşərin əhvalıBir xeyli zaman tifl yatar həbsi-şikəmdə,Ordan atılır dəhrə xilas olduğu dəmdə.
Şeir 40لالهای با نرگس پژمرده گفتبین که ما رخساره چون افروختیم
BuludlarSevirdim göy üzündəbuludlar çaxnaşanda,
Gəlmişəm pambıqlar diyarındanGəlişim yaxındadır,Pambıqlar diyarından;
Pərakəndə şeir 1زن گرفتم شدم ای دوست به دام زن اسیرمن گرفتم تو نگیر
Sülhün səsiSülh! Bu səsdə həyat var,Çünki minlər, milyonlar
Qəzəl 45کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشدگلرخان را سرِ گلگشت و تماشا باشد
Oxucu məktubuMəktublar alıram oxuculardan,Məktublar nur dolu, təşəkkür dolu.
Suların laylasıBir suçu yol boyu arx qaza-qazaAxır bu gün gəlib bostana çıxdı,
Görəli ol mah yüzün, başıma yüz sövda düşərGörəli ol mah yüzün, başıma yüz sövda düşər,Rüxlərin manəndi ancaq bir güli-həmra düşər.
Güzgü qayıtdıMənim Ceyranım məktəbli bir qızOlur Bakının dağ hissəsində.
Gəzə-gəzə mənAltı yol gəlmişdim, bununla yeddi,Öldüm bu bağçanı gəzə-gəzə mən.
Ağacın bəlasıBürümüşdü dörd yanı onun qolu-budağı,Boy-buxunda ucaydı şəhərin evlərindən.
Ümid sənədir ancaq...Uzanır danışıqlar,İmzalanır sənədlər.
Heç igid yolsuz olmasınVətən oğulsuz olmasın silsiləsindən*Fəhlə oğul!
Bağışla məniYerin, Göyün, ərşin, kürsün nizamı,Əvvəl, bu cahana bağışla məni!
Arzum qalxdı zirvələrə quş təkiArzum qalxdı zirvələrə quş təki,Uçub getdi soraqlaya bilmədim…
Cümə günü doğulmuşamKeçmişdə cümə günü anadan olan uşağın*ağırlığı qədər taxıl çəkib paylayarmışlar.*
Dostum Mirzə Abdulla Şaiq cənablarınaŞaiqa, neyləsin axır, söylə, biçarə vətən?Tapmayır səhhət üçün dərdinə bir çarə vətən.
Dözə bilməsəm dəOğlum Araza*İlk dəfə arxanca su atdım, oğul,
Gecə uşaqlar yatırGecə uşaqlar yatır...Mən, tənqidçilərin
“Tənqid”Şimşək bil yol parladıİşığı aləmi qamarladı.
Ey könül, yanmaqdan qorxmursan sən dəEy könül, yanmaqdan qorxmursan sən də?Pərvanə xisləti varmıdır səndə?
Qəzəl 4254Arifin sözləri divanələrə etməz əsər,Necə divanədi o, qaçmasa səhraya əgər?
Qitə 169Hicrətin beş yüz ili dövri-kəmal olmuş yəqin,Ondan əvvəl beş yüz il olmuş bizə dövri-məhal.
Rübai 98Feyzinlə olmadım dünyada gümrah,Məndən çox, halıma özünsən agah.
Cami-Cəm, fəsil 25Yenə dörd ünsürün məzacında, bax,Qüdrət və tarazlıq ikiqat olcaq,
Gözümi gör benüm garkâb içindeGözümi gör benüm garkâb içindeGönülün dut elin seylâb içinde
Leyli və Məcnun, fəsil 20Bağın calalını yaradan ustaBöylə nəql edirdi dastan xüsusda: