Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Aşiqəm gör düğünü,Ay doğdu, gördü günü,
Ay harayİllərim arxada qaldı,arxada qan-qada qaldı.
Vətən ətriHərdən mənə elə gəlirEldən uzaqdayam mən,
Ümid əzrailə qaldıZənn eylədi, cahil bu cahan cahilə qaldı,Cahillə mənim söhbətim İsrafilə qaldı.
DilimizNisgillinin ürəyindənApardı dərdi dilimiz.
Bu dala, baxSağ dəstində qızıl şanə sevdiyimDarar, zülfün tökər bu dala, bax, bax!
Səadətnamə, 111روزهای خدا وقایع اوسترتبۀ هستی صنایع اوست
QocaldımHeyif, cavanlığım getdi əlimdən,Əməyim əlimdə qaldı, qocaldım.
Mənim şax gülim ta kim, boluptur cilvəgər hər yanMənim şax gülim ta kim, boluptur cilvəgər hər yan,Gözümdən su dögül, qandur, damədəm kim, axər hər yan.
Ölüm – görüşDünyanın üstündən keçdim sel təki,Bilmirəm irəli, bilmirəm geri.
Sən güləndəSən güləndə ellərəAl günəşli yaz gəlir.
Şeir 142محتسب، مستی به ره دید و گریبانش گرفتمست گفت: ای دوست! این پیراهن است، افسار نیست!
Rübai 27هر چند که در ملک فنا آمده ایدر ملک فنا پی بقا آمده ای
Qitə 32مخور غصّۀ بیش و کم در جهانکه تا بنگری بیش و کم فوت شد
SənsizBu şerə Cavanşir Quliyev*mahnı bəstələmişdir.*
Dinlə, gözəlim!Alati-tərəb, dinlə, nə təqrir ediyorlar,Gizlin içiniz bədəni, təkfir ediyorlar.
ŞeirimŞerim sınıq bir türk sazı, ağladaraq tellərini,Adaq-adaq gəzmək istər könlüm Turan ellərini!
“Badamlı”Badamlı kəndindən bir az kənarda,“Qara yal” dağları deyilən yer var.
Tarım mənimSızlayır əhvalıma sübhə qədər tarım mənimTəkcə tarımdır qara günlərdə qəmxarım mənim
Ağıla sərhədAğıl həddindən artıq inkişaf edərsə, xarakteri pozar*Ribot*
Ey bəndə, gər cəhanda pənahın ilah olaEy bəndə, gər cəhanda pənahın ilah ola,Kəmtər qulun məqamı sənin padişah ola.
Gözəlliyə səyahətMöhtəşəm görünür qarlı Dəli dağ –Qartallar qalası, çoban oylağı.
DuzDuz!Hər yerdə dolu,
Yeni gəncMən çəlik ürəkli bir yeni gəncim,Dildən-dilə düşmüş hekayətim var.
Pərim gəlsinNə əcəb sevdaya düşdüm,Deyin bundan Pərim gəlsin!
OxucularımaEy möhtərəm qarelərim! Topladığım bu əşar,Həp ürəkdən çıxan bütün ixtiyarsız fəryaddır.
DoyuncaƏziz ata, itgin gedən fərzəndinAğla hey düşəndə yada doyunca.
Son borcƏl çəkə bilmirdi tutduğu işdən,Özünə bir sənət seçmişdi bunu:
Hüseyn Ərəblinskiyə(Hüseyn Ərəblinskinin təşhi-cənazəsinə oxunan növhə)Möhtərəm, ey sevgili yoldaşımız mərhum Hüseyn!
AnaDemirəm göy kimi ucadır adın,Yox, yox alçalmasın söhbətin, sözün.