Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dərya təbim şeirdə çün gövhərəfşan eyləyər,Ağzını açmaz sədəf, dürrü o pünhan eyləyər.
Rübai 202Ey könül, qızıldan qədəh istəməm,Saxsı piyalə ver, yox olsun bu qəm.
Qəzəl 185Dedim: eşqində könül zarü həzin olmalıdır,Dedi ki: söz odur, əlbəttə, həmin olmalıdır.
Cami-Cəm, fəsil 6Kərəm dünyasının ey ilk meyvəsi,Varlıq kitabının ey ilk nüsxəsi,
Cemâlün ile bu gönlüm benüm nazîr ola mıCemâlün ile bu gönlüm benüm nazîr ola mıBu âlem içre sinün gibi bî-nazîr ola mı
Şərəfnamə, fəsil 30Muğlar çırağını, saqi, durmadanMənə ver, qəlbimdən qoparma fəğan!
Qitə 30حکمت یونانیان حصار نگردداز ضرر تند باد قهر خدایی
SularSular var, arası buz bağlayıbdır,Sular var, yarası duz bağlayıbdır.
Qəzəl 222قصد زلف یار داری در سر ای دل هی مکنمرد این سودا نه ای با دلبر ای دل هی مکن
Qitə 16Vəfa quşu, Hüma quşu bu dünyadan qanadlandı,Uçdu birlik aləmindən, bəs haranı yuva sandı?
GəlSevgilim, məclisə gəl, çünki məhəbbət dəmidir.Görkəmin incə, gözəl nazlı gəlin görkəmidir.
Qəzəl 61از غمزه صد تیر جفا بر جان ما انداختیدل با تو روزی دم نزد کاخر چرا انداختی
HədisBir hədisi-səhihdir bu xəbər,Söyləyibdir cənab peyğəmbər –
Rübai 16Bir huri səbuh vaxtı gəlsə sübh erkən,Versə mənə badəylə dolu cam birdən,
OlurCəfər Xəndana*Şairim, xatirin küsməsin məndən,
Digər şeir 34ور بگویم قصه عامی فهم نیسترمز فهمی در خور هر وهم نیست
Qəzəl 37عندلیبی در گلستان ناله مستانه کردعشق گل یعنی ببین ما را چه خوش دیوانه کرد
Qəzəl 40مرا تویی ز جهان آرزوی جان ای دوستحیات بهر تو خواهم در این جهان ای دوست
Uca dağBu qədər ucalıq, nəyə gərəkmiş?Meşə qurşağından, çay topuğundan.
Ey əzizim, xələfimEy əzizim, xələfim, mayeyi-izzü şərəfim, ruhi-rəvan, munisi-can, tabü təvan,tazə cəvanım ki, on ildən bəridir ömri-giranmayəmi, yalqız demirəm dinimi,
İlk bahar və mənYenə yaşıl don geyinmiş çəmənlər gülür,Təbiətdən ilham alıb ötür qumrular,
ŞahmatDünyada şahlarınbir ağı, bir qarası qalıb.
VaxtSən gələndə yanıma,istəyirsən daima
Aşiq hərayə çatarAşiq hərayə çatar,Oxur hər ayə çatar,
Əl eləyir uzaqlarƏl eləyir uzaqlar,Görmədiyim torpaqlar.
Ümid əzrailə qaldıZənn eylədi, cahil bu cahan cahilə qaldı,Cahillə mənim söhbətim İsrafilə qaldı.
DalbadalOl Xudadan MustafayaEndi aya dalbadal.
DilimizNisgillinin ürəyindənApardı dərdi dilimiz.
Mirat-ül-mühəqqiqin, fəsil 6بدان که تن مردم را اصل از خاک است و خاک به واسطۀ ادوار افلاک و شعاع کواکب و امتزاج و اعتدال عناصر صورت خاکی را بگذارد و به صورت نبات مکون شود. بعد از آن غذای حیوان شود و آنگاه حیوان غذای انسان گردد و شاید که آن نبات خود غذای انسان شود. فی الجمله آن غذا را در مقدمه، قوت جاذبه جذب کند و ماسکه نگاه دارد و هاضمه هضم کند و ممیزه کثیف را از لطیف جدا کند و دافعه کثیف را از راه اَمْعاء دفع کند و این حالات در معده باشد.آنگاه آنچه لطیف باشد از معده نقل کند به جگر به واسطۀ قوّۀ جاذبه و در جگر همان قوتهاهمین فعل کنند که درمعده کردند. آنگاه هرچه کثیف بود به سه قسمت گردد: یک قسم به زهره رود و صفرا شود. قسم دیگر به سپرز رودو سودا گردد و قسم دیگر به مثانه رود و بول شود. و آنگاه هرچه لطیف باشد به عروق رود خون شود و در عروق همین قوتها یک بار دیگر همان عملها کنند و لطیف از کثیف جدا کنند.
TavaSübh tezdən asılıbsan ocağa,Nə olar, ar edib bişəsən, tava.