Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Eylə kim, mən yanaram şəm’i-ruxi cananədən,Kimsədən bilməz ol mə’ni məgər pərvanədən.
Ölüm – görüşDünyanın üstündən keçdim sel təki,Bilmirəm irəli, bilmirəm geri.
Sən güləndəSən güləndə ellərəAl günəşli yaz gəlir.
Şeir 142محتسب، مستی به ره دید و گریبانش گرفتمست گفت: ای دوست! این پیراهن است، افسار نیست!
Qəzəl 41مرا دلیست کا او را نه انتهاست و نه غایتنهایت همه دلها به پیش دوست هدایت
Qitə 32مخور غصّۀ بیش و کم در جهانکه تا بنگری بیش و کم فوت شد
Bəxtiyarlıqİki əl örtdü gözlərimi.Söndü işığı dünyanın.
Şirvan xatiratıRövşənayi-leyldə bir xərabəzarın mənzərəsi*Mehtab bir şəb idi, hava müşkbar idi,
AxşamlarÖlkənizdə varsa sizin bir qərib,Baxın gözlərində nə var axşamlar!
“Badamlı”Badamlı kəndindən bir az kənarda,“Qara yal” dağları deyilən yer var.
Naz eyləmisənÇoxları incikdi ki sən onlara naz eyləmisənMən də incik ki mənim nazımı az eyləmisən
Ağıla sərhədAğıl həddindən artıq inkişaf edərsə, xarakteri pozar*Ribot*
Təzə başlanan ömürÖz köçünü çəkirdi qoca nənə qüruba,Yığılmışdı başına bütün qohum-əqrəba.
Ey bəndə, gər cəhanda pənahın ilah olaEy bəndə, gər cəhanda pənahın ilah ola,Kəmtər qulun məqamı sənin padişah ola.
OlduXalq yazıçısı Sabir Əhmədlinin şəhid oğlu Məhəmmədin əziz xatirəsinə*Kəlbəcər dağlarında
And olsunŞairləri qanadında bəsləyənİnsanların həyatını süsləyən
GərəkKufə əhli bihəyalar şərmi, həyanı atdılar,Adəm olan yoldan çıxıb, bir-birin aldatdılar.
OxucularımaEy möhtərəm qarelərim! Topladığım bu əşar,Həp ürəkdən çıxan bütün ixtiyarsız fəryaddır.
DoyuncaƏziz ata, itgin gedən fərzəndinAğla hey düşəndə yada doyunca.
CavanlığımSəni mənə vüsal verdi,Hicran adlı, cavanlığım.
Yada düşdüGördüm üzünü, bağçada laləm yada düşdü;Əmdim dodağın bal kimi, ağzım dada düşdü.
AutDərslər sona yetir...O dəqiqə
TaleTale vardır, buna inan,Bir gün acı taleyimdən
GüllərSən təbiətə baxSarı, qırmızı, ağ,
Birdən-birəZaman-zaman yığdığımızTalan oldu birdən-birə,
Ayın kölgəsiGümüş kölgə salıb qarlar üzkərə,Asimanda büllurlanan donuq ay,
Bəyani-halBadisəba, qurban olum, aç qapımı əsərək,Mənə səndən başqa yoxdur bu dünyada bir kömək.
Yadıma düşdüAşıq, qış qurtardı, il təzələndi,Təbrizin baharı yadıma düşdü.
Desəm dünya qədər...Desəm dünya qədər sevirəm səni, inanma,Desəm səma qədər sevirəm səni, inanma.
AzərbaycanımTorpağı – türbət,Suları – şərbət,