Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nəsli-Hacı Çələbinin nəvəsi İsa bəy,Həsən əfəndinin oğlu İsa bəy erkək eşşək
Məni-bimarə müddətdir olub yaği qara gözlərMəni-bimarə müddətdir olub yaği qara gözlər,Könüldə tari-mujganın qalıb baqi, qara gözlər.
Könlüm xoş olur ol büti-zibayə baxandaKönlüm xoş olur ol büti-zibayə baxanda,Vəcd eylərəm ol zülfi-səmənsaya baxanda.
QırqovulQırqovul nə gözəl quşdu,Biri bir gün göldən uçdu,
Mürəbbe: Gəldi qasid dedi mən biqərarəGəldi qasid dedi mən biqərarə,Şux dilrubanın izdirabı var,
Şadəm, gəl, ey sənəm, məni eşqində qanə çəkŞadəm, gəl, ey sənəm, məni eşqində qanə çək,Gər bavər etməsən, sözümü imtahanə çək.
İstəyüp dərdinə eşqin bulmazam andan dəvaİstəyüp dərdinə eşqin bulmazam andan dəva,Nə qədərdür yaşuma çün bilməzəm andan qəza.
Qaşların kamanilə sən ox vurdun qəlbiməQaşların kamanilə sən ox vurdun qəlbimə,Sinəmdən keçib batdı yaralı qəlbimə.
Qəsidə 39Dərya təbim şeirdə çün gövhərəfşan eyləyər,Ağzını açmaz sədəf, dürrü o pünhan eyləyər.
Qitə 79Ey Xaqani, könül vermə bu dövranın dovrünə,Dövran yalnız bir həftədir, həftə özü yox fəqət.
Qəzəl 185Dedim: eşqində könül zarü həzin olmalıdır,Dedi ki: söz odur, əlbəttə, həmin olmalıdır.
Cami-Cəm, fəsil 6Kərəm dünyasının ey ilk meyvəsi,Varlıq kitabının ey ilk nüsxəsi,
Bu ne sevdâdur saçından yine cânum başınaBu ne sevdâdur saçından yine cânum başınaAkl ile gönül biledür sanma cânum başına
Şərəfnamə, fəsil 28Nəşədən, bu coşğun şənlikdən, saqi,Dur, şərbət hazırla aşiqsayağı!
Ənisül-arifin, 10یک صفت عجب آمد این اماره رابوالعجب عفریت مردم خواره را
UcalarBayquş xarabada ular,Quzğun leşə meyil salar.
Qəzəl 222قصد زلف یار داری در سر ای دل هی مکنمرد این سودا نه ای با دلبر ای دل هی مکن
Qəsidə 130İşıqlı çeşmə önündə olan qara pərdə,Dağın başında dəbilqə, zireh fələklərdə!
GetƏbədidir bu gözəl, ülvi məhəbbət məndə,Məncə, səndədir, əzizim, bu təbiət məndə.
Qəzəl 28Yandı könül, kül oldu, yetişmiş vüsalına,Can xəstələndi, yetməz əli həsb-halına.
Hər kimsə ki, seyri-xaki-Bağdad eylərHər kimsə ki, seyri-xaki-Bağdad eylər,Sanmın ki, o qəmgin ürəgin şad eylər,
Rübai 16Bir huri səbuh vaxtı gəlsə sübh erkən,Versə mənə badəylə dolu cam birdən,
OlurCəfər Xəndana*Şairim, xatirin küsməsin məndən,
Digər şeir 31دارم اندر تن دل ویرانهایواندران دل سینه سوز افسانهای
Qəzəl 37عندلیبی در گلستان ناله مستانه کردعشق گل یعنی ببین ما را چه خوش دیوانه کرد
Rübai 60ای ماه چه قبهای ز قدرت عیوقاقبال چو عاشق است دادت معشوق
Bakı fəhlələrinəBu çərxi-fələk tərsinə dövran edir imdi,Fəhlə də özün daxili-insan edir imdi,
GözlərinAdın – demədinmi – dodaqlarımda,Özün – demədinmi – gözlərimdəsən...
İlk bahar və mənYenə yaşıl don geyinmiş çəmənlər gülür,Təbiətdən ilham alıb ötür qumrular,
MənimdirÖldü varlı ata,qaldı varisi.