Fikrət Qoca · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Doğan günəş, yağan qarBu ilk bahar, son bahar,
MənimdirÖldü varlı ata,qaldı varisi.
SəkilərÇalın-çarpaz küçələr,düyün-düyün səkilər.
Qara dənizQəzəbindən ağarıb,Qara dənizim, rəngin.
Ölüm-dirim arasıÖlüm-dirim arası –Günün ağı, qarası.
Kuba leysanlarındaTökülən seldən-sudanBir addım yol görünməz.
YoxdurDaş olarmış nadan səsi,Sındı könlümün şüşəsi.
Yükümü çəkirəmMən səhra keçənDəvəyə oxşayıram.
BəsdirBəsdir, göz yaşardıb zarıma zar-zar,Səndən, dünyandan da böyükdür dərdim.
Xoş gördükSəni gördüm, üzüm güldü, xoş gördük,Səni gördüm, xoşbəxt oldum bu axşam.
GözlərimBu gözəl dünyaya, gözəl aləməKədərlə boylanma, kədərlə baxma.
GizlənpaçƏsl oyundu,mən yumdum,
QocalıqQocalığın itirdostları,
BalalaraOğlum, mən sənə aşiq olmaqla məşğulam*N.Hikmət*
DarıxmışdımBu gün doğma yerlərdən keçdim,qar əvəzinə
XəstəxanadaHardan gəldi qulağımabu durna səsi.
Qoca filHeyvanxanada qoca fil var,dərisi
İşdən qayıdıramYaman yuxusu gəlirayaqlarımın,
Mən kiməmI**Mən ayaq açıb anamın yanından
SəhərHər gün səhər ayaqlarım yola düşür.Yolda dünənki izlərimlə də görüşür.
Yer kürəsi fırlanırSərhədlər çalın-çarpaz, silahlar yığın-yığın,Güya budur pənahı dünyada yaşamağın.
KöməkDeyin, od olmasa, ocaq yanarmı?Körüksüz bir kürə alovlanarmı?
ÇiçəklərElə zərifdir ki, güllər, çiçəklər,Sərt bir baxışdan da solar – deyirəm.
Yaman dili gileyliyəm ömürdənYaman dili gileyliyəm ömürdən,Fərqi azmış qırx yaşın da, yüzün də.
Dədə QorqudDədəm Qorqud udda çalan dünyadı,Yarı doğru, yarı yalan dünyadı.
ÜrəkləNarazı deyiləm ömürdən-gündənHamını dost gördüm bu yer üzündə.
NeyləsinDeyirsən ki: “Mən neyləyim?O Məcnundu, mən Leyliyəm”!
Qalx ayağaGözlərini yumubGizlənmə özündən.
Enən deyiləmSəndən, özümdən də daha bezmişəm,Özümün cəzamdı özüm dözmüşəm.
QadınHəmişə arzudu, bahardı qadın.Qadın gözəlliyi daşqındı, daşar.