Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Tiği-cövrünlə könül, var yeri, bərbad olsa,Şüşə əlbəttə sınar, düşməni fulad olsa.
Qəzəl 146Möhtaci-vüsalın, gözəlim, söylə kim olmaz?Müştaqi-camalın, gözəlim, söylə kim olmaz?
Qəzəl 149Bəzək vaxtı baxarsa güzgüyə gül üzlü ol canan,Görər kirpiklərindən güzgünün köksündə yüz peykan.
Qəzəl 159Girdbadın tozu, ey məh, demə örtüb bədənim,Oynadır torpağı da naləmin ahəngi mənim.
Qəzəl 160Var bu sinəmdə oxundan yüz yara hər dəm mənim,Sineyi-çakim olub sanki dəmirdən cövşənim.
Qəzəl 161Qanlı göz yaşım sübut eylər, ciyər pürxun olub,Bir deyən yoxdur nədən könlüm belə məhzun olub.
Qəzəl 171Ayüzlüm hər kəsə ləli-ləbindən kam vermişdir,Mənə kam istəyəndə hər zaman düşnam vermişdir.
Qəzəl 180Ağlaram, var gözümün yaşına, əlbəttə, səbəb,Ağlasam qəlbimin əhvalına, gəl sanma əcəb.
Qəzəl 208Könlüm eşqin ilə rüsvayi-cahan oldu bu gün,Qəlbimin gizli olan dərdi əyan oldu bu gün.
Qəzəl 227Ənbərdən ay camalını salmış həsarə xət,Bənzər o gül üzarın üçün pərdədarə xət.
Qəzəl 230Cananımın vüsal xəlvətinin məhrəmi oldu çıraq,Can telinə qibtədən çıraq od vurdu.
Qəzəl 234Qəm yolunda diləsən kim, ola bir yar sənə,Ey könül, cam götür kim, ola qəmxar sənə
Qəzəl 254Sənin qəmində əsiri-qəmü bəla oldum,Bəlayə, dərdə fərağında mübtəla oldum.
Qəzəl 264İnlərəm, rəhm eləməz halıma yarım, nə edim?Ona təsir eləməz naləvü zarım, nə edim?
Qəzəl 275Xaki-payindən gözümə sürmə, ey yar, istərəm,Gizli qalsın, bilməsin bu sirri əğyar istərəm.
Qəzəl 279Bu şikayətlər ki, yarımdan məni-zar eylərəm,Məqsədim yar adıdır kim, dildə təkrar eylərəm.
Qəzəl 284Bir ömürdür yaxşı üz öz yarımızdan görmədik,Mərhəmət umduqsa da, dildarımızdan görmədik.
Qəzəl 294Qəlbimin dərdini mən istəmirəm yarə yazam,Bilirəm ki, oxumaz, gər ona səd barə yazam.
Qəzəl 296Nə qədər ki, olmuruq, bir sevgilinin qəmi ilə olmuşuq,Bir laləüzlünün dərdi və dağı ilə olmuşuq.
Qəzəl 303Şümşaddır, deyim necə, ol sərv qamətin,Ağzın necə yumum, desəm əhli-məlamətin?
Qəzəl 304Xeyli vaxtdır sənlə, ey gül, dərdisər az etmişik,Kuyinə, qorxub rəqiblərdən, güzər az etmişik.
Qəzəl 321Qan içən dilbərimin şüğli cəfadır, bilirəm,Işi daim bu yazıq qəlbə cəzadır, bilirəm.
Qəzəl 328Cəhd ilə bağladım axırda qara zülfünə dil,Şükrülillah, onun itmək qəmi oldu batil.
Qəzəl 330Qalsın nə vaxtadək belə pürğəm bu könlümüz?Olsun əsiri-türreyi-pürxəm bu könlümüz?
Qəzəl 342Bilindi mehrin, ey gərdun, sənin də var bu mahimdə,Rəqibimsən ki, durmuşsan inadla pişgahimdə.
Qəzəl 346Əgərçi rəhm eləməzsən bu hali-naşadə,Yenə ümid edirəm mən sənə bu dünyadə.
Qəzəl 349Qəmi-ləlin könüldə saxladım, sandım ki, candır bu,Şikəstə könlümə guya həyati-cavidandır bu.
Qəzəl 359Olmaz fələk bərabəri ol bargahının,Ay göydə bircə zərrəsidir gərdi-rahının.
Qəzəl 378Nə xəta çıxmış əlimdən, salmısan gözdən məni,Mehrini əğyarə saldın, böylə bilməzdim səni.
Qəzəl 384Gözümdə nur, bu cismimdə bir əziz cansan,Nə faidə ki, gözümdən həmişə pünhansan.