Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey mələksima ki, səndən özgə heyrandır sana,Həq bilir insan deməz, hər kim ki, insandır, sana.
Eşqdən canımda bir pünhan mərəz var, ey həkim!Eşqdən canımda bir pünhan mərəz var, ey həkim!Xəlqə pünhan dərdim izhar etmə zinhar, ey həkim!
Aşiq oldum yenə bir tazə güli-rənayəAşiq oldum yenə bir tazə güli-rənayəKi, salır al ilə hər dəm məni yüz qovğayə.
Bilməz idim, bilmək ağzın sirrini düşvar imişBilməz idim, bilmək ağzın sirrini düşvar imiş,Ağzını derlərdi yox, dediklərincə var imiş.
Budur fərqi, könül, məhşər gününün ruzi-hicrandanBudur fərqi, könül, məhşər gününün ruzi-hicrandanKim, ol can döndərər cismə, bu cismi ayırar candan.
Qeyrə eylər bisəbəb min iltifat ol nuşləbQeyrə eylər bisəbəb min iltifat ol nuşləb,İltifat etməz mənə mütləq, nədir bilmən səbəb?
Qəmzə peykanın gözün mən mübtəladən saxlamazQəmzə peykanın gözün mən mübtəladən saxlamaz,Sərf edər əhli-nəzər nəqdin gədadən saxlamaz.
Qıymadın sakini-kuyin olana peykanınQıymadın sakini-kuyin olana peykanın,Bir içim su ilə ağırlamadın mehmanın.
Demiş hər qönçəyə aşiqliyim razın səba derlərDemiş hər qönçəyə aşiqliyim razın səba derlər,El ağzın tutmaq olmaz, qorxuram, ey gül, sana derlər.
Dil ki, sərmənzili ol zülfi-pərişan olmuşDil ki, sərmənzili ol zülfi-pərişan olmuş,Nola cürmi ki, asılmasına fərman olmuş.
Ey müsəvvir, yar timsalinə surət vermədinEy müsəvvir, yar timsalinə surət vermədin,Zülfü rüx çəkdin, vəli, tabü təravət vermədin.
Ey saçın fikri qamu sevdalərin sərmayəsiEy saçın fikri qamu sevdalərin sərmayəsi!Olmasın başimdən əksik sərvqəddin sayəsi.
Ey təğafül birlə hər saət qılan şeyda məniEy təğafül birlə hər saət qılan şeyda məni,Vaqif ol kim, öldürər bir gün bu istiğna məni.
Ey xoş ol məst ki, bilməz qəmi-aləm nə imişEy xoş ol məst ki, bilməz qəmi-aləm nə imiş,Nə çəkər aləm üçün qəm, nə bilər qəm nə imiş.
Ey fəraqi-ləbi-canan, ciyərim xun etdinEy fəraqi-ləbi-canan, ciyərim xun etdin,Çöhreyi-zərdimi xunab ilə gülgun etdin.
Eşigin daşini qan ilə yudu çeşmi-tərimEşigin daşini qan ilə yudu çeşmi-tərim,Bəs ki pakəm, daşı ləl eylədi feyzi-nəzərim.
Əgər çıxsaydı dərdin cismdən, derdim ki, candır buƏgər çıxsaydı dərdin cismdən, derdim ki, candır bu,Nə hacət dərdini yeydir demək candan, əyandır bu.
Ələ alır gəzicək ol güli rəna ətəginƏlə alır gəzicək ol güli-rəna ətəgin,Vəhm edər kim, tuta bir aşiqi-şeyda ətəgin.
Kərəm qıl, kəsmə, saqi, iltifatın binəvalərdənKərəm qıl, kəsmə, saqi, iltifatın binəvalərdən,Əlindən gəldiyi xeyri diriğ etmə gədalərdən.
Gər deyil bir mah mehrilan mənim tək zar sübhGər deyil bir mah mehrilən mənim tək zar sübh,Başin açib nişə hər gün yaxasın yırtar sübh.
Gərdi-rəhin, ey əşk, yudun çeşmi-tərimdənGərdi-rəhin, ey əşk, yudun çeşmi-tərimdən,Tərki-ədəb etdin, nola düşsən nəzərimdən.
Gör sirişkim şəbi-hicran, demə kim, qandır buGör sirişkim şəbi-hicran, demə kim, qandır bu,Zərrə-zərrə şərəri-atəşi-hicrandır bu.
Ləbin əksi gözüm yaşini mey tək laləgun etdiLəbin əksi gözüm yaşini mey tək laləgun etdi,Zənəxdanın muradım dəstgahın sərnigun etdi.
Məgər xab içrə gördün, ey könül, ol çeşmi şəhlayiMəgər xab içrə gördün, ey könül, ol çeşmi-şəhlayiKi, qıldın türfətül-eyn içrə ğərqi-əşk dünyayi.
Mərhəm qoyub önərmə sinəmdə qanlı dağıMərhəm qoyub önərmə sinəmdə qanlı dağı,Söndürmə öz əlinlə yandırdığın çirağı.
Məskən, ey bülbül, sənə gəh şaxi-güldür, gəh qəfəsMəskən, ey bülbül, sənə gəh şaxi-güldür, gəh qəfəs,Necə aşiqsən ki, ahindən tutuşmaz xarü xəs.
Ol ki, hər saət gülərdi çeşmi-giryanım görübOl ki, hər saət gülərdi çeşmi-giryanım görüb,Ağlar oldu halıma birəhm cananım görüb.
Rəvacın nəqdi-peykanınla bulmuş hüsn bazarıRəvacın nəqdi-peykanınla bulmuş hüsn bazarı,Keçər nəqdin əgər min Yusifin olsan xiridarı.
Rəngi-ruyindən dəm urmuş sağəri-səhbayə bax!Rəngi-ruyindən dəm urmuş sağəri-səhbayə bax!Afitab ilə qılır dəva, tutulmuş ayə bax!
Seyr qıl, gör kim, gülüstanın nə abtü tabı varSeyr qıl, gör kim, gülüstanın nə abü tabı var,Hər tərəf min sərvi-sərsəbzü güli-sirabı var.