Həbib Sahir · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Cəvahir oldumsa,Kimsə almadı,
Zamanın sirriYenə gövərdi ot,Sarı gül açdı.
Sazaq əsdiSazaq əsdi dağdan, hava bulandı,Xəzan oldu bağlar, yarpaq saraldı.
Həyatdır axar çeşməHəyatdır axar çeşmə,Yetər ah, dastan demə!
Yayİsti düşmüş, yaydır günlər uzanıb,Su azalıb, çayır çəmənlər yanıb.
Yurd mahnısıBir yerdə savaş qopsa da,Bir yerdə barışdı.
Qar yağıb üstüməQar yağıb üstümə, qara ağacamƏsməyincə yellər, qarlar tökülməz.
İnqilabPayız idi, sərin yellər əsirdi,Ağaclardan solğun yarpaq əlirdi.
Kəndimizdə olub keçənlər“Heydərbaba” şairinə*Axşamüstü dağlar bənəg-bənəgdir,
Bir al günəş doğdu səhərMən bir lirik şair ikən“Gecə yatmaz” şer yazar.
Ey qəmərSən hər gecə, o qəmli meşələrin ardından,Həkimanə baxışla, dünyalara baxırsan...
Dalğalar qabarmışXatirət dəftərindən*Dalğalar qabarmış, açılmış güllər,
Yol ver keçimTökülsün suların üzünə,Ağaclardan qopan yarpaqlar,
Son gecəAy işığı öpür suları... Sular,Soyuq bir gülüşlə uzaqlaşırlar.
Gecə keçmiş yarıdanGecə keçmiş yarıdan gözüm yolda... yollarda,Bu qaranlıq gecədə nə gedən var, nə gələn.
Yoldan kənarYoldan kənar, düzənlikdə,Bir az uzaq çay boyunca
Şair ŞəhriyaraMəscidə gedərkən*Dam-divarı qar hörübdür
QurbanlıqGənc azərbaycanlı yazıçı*Səməd Behrəngi Arazda üzərkən boğuldu.*
QaraçılarSiz çöllərdə, biz şəhərdə çürüdük,Deyin görüm, macarmısız, yoxsa türk?
Gecənin səsiTitrədir çırağı yelin nəfəsi,Ucalır bağlardan gecənin səsi.
Muğanda quraqlıqI**Muğanda düşdü quraqlıq, çayır, çəmən yandı,
Keçən xatirələrKeçən xatirələr yanar od kimi,Könlümü yandırar, yanıram hər gün.
Kimlər sevinirDan yeri ölkəsin atəşdə yaxanAl Yunanıstanda deyirlər qan-qan!
“Sazımın sözü” şairinəI**Sən ey əziz Qaraçorlu,
Anəmlə bərabərBu şeir İstanbul türkcəsilə yazılmışdır*Anəm bana söylərdi, qaranlıq gecələrdə,
Gecələrin nəğməsiTitrədir gecənin mərmuz əlləriAtlas pərdələrin saçaqlarını.
Çöl çiçəyiBir keçən buludun, göz yaşlarını,Qana-qana içib, açılan çiçək.
Məktəb xatirələriO günlər ki, gün buludu sökərdi,Yel yollara badam gülü tökərdi,
Payızın ilk günləriSarmaşıqlar titrərkən sərin sular başında,Tək-tək düşər onların saralmış yarpaqları,
Qafqaz yollarındaBir parça*Sökülmüşdü dan yeri, çöl quşları ötürdü,