Həbib Sahir · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Arazın suyu qızılParıldayır pırıl-pırıl.
Şerin səsiGün batarkən qızıllanan çaylardaGül açardı yazın gözəl axşamı.
Həyatda ümidÜmid əgər bu qaranlıq cahanda olmazsa,Kim axtarardı həyatın şəfəqli çeşməsini?
BasqınÇən basıb dağları, sərindir havalar,Payız zamanıdır köçüb obalar.
Qanlı payızBuludlar qalaq-qalaq,Tökülər quru yarpaq.
Çini fincanÇini fincan, sənin sədəf rəngindəQızıllanan səhərlərin şövqü var.
Əyil sular üstə!Əyil sular üstə, tökülsün kölgən,Oxşasın kölgəni çeşmənin əli.
CiğatıBir yaz günü kənarından keçdim mən,Gülab təkin sularından içdim mən.
Ayın kölgəsiGümüş kölgə salıb qarlar üzkərə,Asimanda büllurlanan donuq ay,
OyanmışTarixin əgər dəftərin açsan, görəcəksən,Hər babı və hər fəsli qızıl qanla boyanmış!
Yurd mahnısıDilərəm bir payız günü,Səhər doğsun qızıl günün,
XəzanlarXəzan çağıQızıl günəş odlanıbdır,
Nə anladıq?Nə anladıq gəlib keçən günlərdən?İldırımlar çaxdı, işıq əridi
Kimlərdir?Gecə vaxtı ulduzları sayanlar,Bulaqların nəğməsini duyanlar,
Səhənd dağıSəhər erkən alaçıqlar qurulmuş“Qaranqu”nun kənarında, otlaqda.
MahnılarDağlar daşdı, qayadı,Gün üfüqü boyadı.
Anam üçünYelkən öpüşü tək quru yaprağın,Sükutu titrətdi, durğun suları.
NərgizNərgiz, uzun saçlı gözəl bir sona,Bir gün dedi anasına: – Ay ana,
SevgilimMən öz əski sevgilimi tanıram,O Misirdə qızıllanmış heykəldir.
SevgidiŞəbnəmlərlə boyalı ağ gül dərdim bir yığın,Gördüm güldə ətrin var, şəbnəmlərdə işığın.
Axşam kölgələriAxşamın kölgələriAçılar zanbaq-zanbaq.
ParkBurası bir yaşıl, səfalı cənnət,Hasarları odlu və gurultulu...
Keçən günlərO günlər ki, sarmaşıqlar divardan,Saçlarını bizim bağa tökərdi.
ZənciGünlərin bir günündə ey qara zənci,Palmalar altında rəqs edərdin sən.
Tehranın yay gecələrindəGecədir... Yay gecəsi,Hava tutqun və cəhənnəm kimi yerə şölə saçır,
Yarın ətəkləriDüşüncəli könlüm, yatmaz, dinlərdi,Gecələrin dərinləşən səslərin...
İşçiİsti gündə buğda əkdin,Yoldan keçən karvanlara
AtlılarınAtlıların keçdiyi yerTapdalandı, toza batdı.
Səhəndə sarıSəhər yoldan keçərkən,Salam verdik Bərəyə.
GülməNə qədər ağlasan ağla! Ki sənin ağlayışın,Bu qaranlıq gecə içrə əriyib məhv olacaq,