Həbib Sahir · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Axşamın kölgələriAçılar zanbaq-zanbaq.
MürşidYağışla sulanmış gül bağçasında,Şəbnəm parıldarkən lalə tasında,
Keçən günlərO günlər ki, sarmaşıqlar divardan,Saçlarını bizim bağa tökərdi.
YolçuNə boran var, nə duman,Qarlar üstə qızıl qan.
KabusBizə yad kabus bax kölgə salıb,Bu ölümdür, bu ölüm kölgəsidir!
Yarın ətəkləriDüşüncəli könlüm, yatmaz, dinlərdi,Gecələrin dərinləşən səslərin...
AtlılarınAtlıların keçdiyi yerTapdalandı, toza batdı.
Səhəndə sarıSəhər yoldan keçərkən,Salam verdik Bərəyə.
SürgünQovuldum ah, vətənimdən, elimdən,İllər boyu nələr gördüm, nələr mən.
Kənd mahnılarıÇıx dağ ardından qızıl gün,Yurdsuz qalanı bir düşün!
Vətənin matəmindəQısa bir zamanda bahar təkÇiçəklənən gözəl yurdumuz
Otur evdəOtur evdə, bürün kürkəDağda vardı boran, şair.
Gül dəmətiTəbrizin bağlarından,Dərmişəm ətək-ətək.
PayızPayız çatıb, bostanları pozublar,Qızıl suya boyanıbdır göy çinar.
Yaz“Heydərbaba!” yaz günəşi parlayır,Gülə dolmuş yaşıl bağlar, göy çayır.
Maksim QorkiyəO məftun olduğun əngin dənizə,Sular içrə doğan qızıl günəşə,
Bizim məhləGün boyarkən dağı, qapı açılar,Palçıq divar ardı görünər bahar.
BayatılarI**Bir gün varmış, bir gün yox,
NədənVerərsə çiçəkBaharda vərk
Tehranın yay gecələrindəGecədir... Yay gecəsi,Hava tutqun və cəhənnəm kimi yerə şölə saçır,
ArzuZülmətin tozunu sehr əlilə,Ürək aynasından rəf edə bilsəm!
Oxuma ayeyi-yasDəhridən etmə şikayət, oxuma ayeyi-yas,Qoy nəsim dağdan əsib, həm meşə, həm bağ oxusun.
YurdumuzSəhər oldu, gün hər yerə yayılır,Qurdlar, quşlar əkinlərdə ayılır.
Söylə, TanrıSöylə, Tanrı, bu boş qalan yollardan,Gecə vaxtı kimlər keçdi, kim qaldı?
Son sözNə söyüd kölgəsi altında, nə çay nəzdində,Nə yaşıl bağlar içində, məni basdırma, sakın!
1945-ci ildəSöndü qanlı şəfəqlərin, keçdi sakit bir gecə,Dəyişildi bir gecədə bu dünyanın səfhəsi?
Bir toxucu qızaUçub rəngin qızım, səsin kallaşıb,Kölgələnib gözəl, ala gözlərin,
Axşam çağıdırCəvahir oldumsa,Kimsə almadı,
Zamanın sirriYenə gövərdi ot,Sarı gül açdı.
Sazaq əsdiSazaq əsdi dağdan, hava bulandı,Xəzan oldu bağlar, yarpaq saraldı.