Kişvəri · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ol kim, anın çeşmi-məstü qəmzəyi-qəttalı bar,Xali-mişkin birlə xətti-səbzü rəngi-alı bar.
Ta fələksən mahdan ayru məni-gümrahınıTa fələksən mahdan ayru məni-gümrahını,Odə yaxandır yaxəm bu niligün xərgahını.
Nə mən nalanə həmdəmdir həbibiNə mən nalanə həmdəmdir həbibi,Nə mən bimarə müştaq bir təbibi,
Ey sərvi-qədin naz ilə pərvərdə nihalEy sərvi-qədin naz ilə pərvərdə nihal,Xali-siyəhin nafəvü ol çeşmi-qəzal;
Hər qovm ilə qıldım bu cahan mülkünü seyrHər qovm ilə qıldım bu cahan mülkünü seyr,Gəh maniyi-şər’ buldumü gəh maniyi-xeyr,
Çün cəmalın pərtövi-sübhi-kəramətdür manaÇün cəmalın pərtövi-sübhi-kəramətdür mana,Bir nəfəs kim, görməzəm şami-qiyamətdür mana.
Vəh ki, bir namehriban dildarı sevdim aqibətVəh ki, bir namehriban dildarı sevdim aqibət,Munca gəzdüm, bir vəfasız yarı sevdim aqibət.
Dustlar guya ki, düşmən sözini guş etdilərDustlar guya ki, düşmən sözini guş etdilərKim, bizi yekbarə xatirdən fəramuş etdilər.
Getdilər əhbabü mən miskini giryan qıldılarGetdilər əhbabü mən miskini giryan qıldılar,Atəşi-həsrət bilə bağrımı büryan qıldılar.
Bizdən sarı ol mah könülni savudubdurBizdən sarı ol mah könülni savudubdur,Yarəb, nə bəla, əhli-vəfani unudubdur.
Mənim bir dilbərim var kim, ləbü göftari gögçəkdürMənim bir dilbərim var kim, ləbü göftari gögçəkdür,Tənü əndami bəs nazik, qədü rəftari gögçəkdür.
Ərğəvani don bilə, ey dilbəri-siminüzarƏrğəvani don bilə, ey dilbəri-siminüzar,Sizin görgəc görünür çeşmimdə aləm laləzar.
Yad eylə düşgəc şəbi-ğəm söhbəti-dilxahlarYad eylə düşgəc şəbi-ğəm söhbəti-dilxahlar,Dartaram şəsrət bilə bagrımdan odlu ahlar.
Natəvan könlüm ki, lə’lindən zəkat almış gəlürNatəvan könlüm ki, lə’lindən zəkat almış gəlür,Sayrudur, dərman içün həbbi-nəbat almış gəlür.
Aşiq oldur kim, görüb dildarını can tapşururAşiq oldur kim, görüb dildarını can tapşurur,Bütpərəst andaq ki, bütni görgəc iman tapşurur.
Yarəb, məni-avarəni ol yarə irişdürYarəb, məni-avarəni ol yarə irişdür,Sədparə dili-xəstəmi dildarə irişdür.
Meydən açıldı gülşəni-hüsnündə lalələrMeydən açıldı gülşəni-hüsnündə lalələr,Tərdür ki, düşdü lalələr üstündə jalələr.
Mənimlən ta yaman oldun, məni öldürdü qayğularMənimlən ta yaman oldun, məni öldürdü qayğularKi, ayatına demişlər, sənün yanında bədgular.
Çəngidür min ğəmi-hicran məni-avarə əksüksizÇəngidür min ğəmi-hicran məni-avarə əksüksiz,Gəlür dərdü ğəmin cana, mana həmvarə əksüksiz.
Ey ğəmindən dəmbədəm xunab dil, bimar gözEy ğəmindən dəmbədəm xunab dil, bimar göz,Natəvan çeşmin təki bitab dil, bimar göz.
Ey əhli-eşq, Kə’beyi-məqsudi-zatunizEy əhli-eşq, Kə’beyi-məqsudi-zatunizVəsfünə acizəm, deyə bilməm sifatuniz.
Vay kim, mən oldum diyari-özgələr yari hənuzVay kim, mən oldum diyari-özgələr yari hənuz,Məndən ol fariğ vəleykin mən giriftari hənuz.
Məni ol xosrovi-xuban pütig birlə yad etmişMəni ol xosrovi-xuban pütig birlə yad etmiş,İnayət nameyidir kim, məni-naşadi şad etmiş.
Qızarmış badədən yüzi güli-gülzari-minu təkQızarmış badədən yüzi güli-gülzari-minu tək,Yatupdur qaşları mehrabi içrə çeşmi sayru tək.
Ey gözü qarətgəri-imanü bərsər kakilinEy gözü qarətgəri-imanü bərsər kakilin,Bağladı islamara zünnari-kafər kakilin.
Afitabi-dilbəri ruyi çün mahındır sənünAfitabi-dilbəri ruyi çün mahındır sənün,Afitabə sayəban türfi-külahundur sənün.
Açılsa yüzümə qapı inayəti-xudaininAçılsa yüzümə qapı inayəti-xudainin,Götürsəm yüzidən bürqə’mən ol türki-xitainin.
Baxışında var nəzər ol nərgisi-pürxabninBaxışında var nəzər ol nərgisi-pürxabnin,Xeyrli baxış dəgül qoyun saru qəssabnin.
Ol ki, can məxmuri çeşmi-nimxabidür anunOl ki, can məxmuri çeşmi-nimxabidür anun,Canım arami, vəli könlüm xərabidür anun.
Ey camalü hüsnara xurşid qardaşın səninEy camalü hüsnara xurşid qardaşın sənin,Eşigində şəhpəri-Cəbril fərraşın sənin.