Mirvarid Dilbazi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Saralan yarpaq düşəcək,Bu hökmüdür təbiətin.
Nənəmiz, babamız yurd salan yerdəNənəmiz, babamız yurd salan yerdəDolaşmaq qismətim olarmı bir də?
Unudulmaz Zərifə xanımın əziz xatirəsinəO ağıl, o kamal, sədaqət rəmziBənövşə fəslində tərk etdi bizi.
Biz od üstündə doğulduqMən ölümlər və sürgünlər, qadağanlar, milli qırğınlar və soyğunlar, milli təhqirlər, milli əsarət görmüş nəslin nümayəndəsiyəm. Uşaqlığım zəhərə batırılmış badam içinə oxşayır. Gəncliyim, ahıllığım, qocalığım kəşməkəşli illərdən keçib. Atamın şəhid olmasıyla doğma kəndimizdən, buz bulaqlı meşələrimizdən ayrılıb, anamızın göz yaşlarını qəlbimizə axıda-axıda bacımla mənim Daş Salahlı və şəhər həyatımız başlayıb.Lakin milli dərdlərimiz daha böyük olub. Müsavat hökumətinin qurulduğu günlərin sevinci, süqutunun kədəri, 20-ci ildə kəndlərimizə qəfil erməni hücumları, az ömürlü, iztirablı qaçqın günlərimiz bir-birini əvəz edib.
Yüngül adamlarlaYüngül adamlarla dostluq eyləmə,Şərabla qızanda onların başı
TarizənYatmış həsrətimi bəsdir, oyatma!Köhnə havaları çalma tarizən!
Tək ağacXalqıma ithaf*Buludlar çaxnaşır göyün üzündə,
Vətən oğul istəyirDöymür sinəsinə hər an “mən” deyə,Uca kürsülərdən “el-vətən”!- deyə,
Boz külümdənAramızda Qara dənizGörünmür ucu, bucağı,
Məsul işMəsul işə qoyuldunOğul, işin mübarək!
KəşflərGilyətin bıçağı düzəltdi biriÜlgücü başları kəssin bir anda.
NiyəGözlərin niyə doldu?Könlümdə tufan oldu.
Od üstündə çiçək bitməzSən o tayda,Mən bu tayda,
Qapımı döyürlərÜrəyim bir parça ətlə qan deyil,Qış susqun,
Od söndü, külüm qaldıDilim var, sözüm hanı?Adım var, özüm hanı?
Haqq və ədalət!Bu bəlkə bir quru sözmüş,İnsan dar ayaqda ədalət gəzmiş.
Vətən oğluCanında canımız,Qanında qanımız olan oğul!
Qoymayın ağlayım məniMən ağlasam düşmən gülər,Qoymayın ağlayım məni!
Həsrətəm sizəEy gözümün yaşı,Sinəmin dağı,
KörpələrBilgəh qəbiristanındaMuncuq kimi düzülüb
Məhəmməd Əmin Rəsulzadənin əksi qarşısındaÜzündə xalqının böyük kədəri,Xəyalında vətən xatirələri
Müşfiqi öldürdülərMüşfiqi öldürdülərQarlı bir qış səhəri
Ürəyimdə bir Qarabağ qəmi varÜrəyimdə bir həsrətin qəmi var,Elə qəmdir, heç bir qəmə bənzəməz.
HanıHanı o ürək ki, onu duyaydım,Hanı o nəğmə ki, ona uyaydım,
Ey bixəbərEy bixəbər!Mən səni sevdiyim qədər
Mən kədər mülkündə şahamMən kədər mülkündə şaham,Taxtı, tacı neylərəm?
EvimdəEvimdə nə gülüş var,Nə şadlıq var,
V pərdəXətib oğlu qəmlərə batmış, oturub intizarlı Məhsətini gözləyir.*Məhsəti içəri girir, Xətib oğlu onun əllərini köksünə basıb soruşur:*
Şəhidlərin ildönümüO sitəmli günlərin,Dərdli, qəmli günlərin
İnsan olmaz mən dözümdəQalmışam əlim üzümdə,Ulduzlar batdı gözümdə,