Mirvarid Dilbazi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Saralan yarpaq düşəcək,Bu hökmüdür təbiətin.
Müşfiqi öldürdülərMüşfiqi öldürdülərQarlı bir qış səhəri
Nənəmiz, babamız yurd salan yerdəNənəmiz, babamız yurd salan yerdəDolaşmaq qismətim olarmı bir də?
Od söndü, külüm qaldıDilim var, sözüm hanı?Adım var, özüm hanı?
Tək ağacXalqıma ithaf*Buludlar çaxnaşır göyün üzündə,
Boz külümdənAramızda Qara dənizGörünmür ucu, bucağı,
Unudulmaz Zərifə xanımın əziz xatirəsinəO ağıl, o kamal, sədaqət rəmziBənövşə fəslində tərk etdi bizi.
Həsrətəm sizəEy gözümün yaşı,Sinəmin dağı,
KörpələrBilgəh qəbiristanındaMuncuq kimi düzülüb
Məsul işMəsul işə qoyuldunOğul, işin mübarək!
KəşflərGilyətin bıçağı düzəltdi biriÜlgücü başları kəssin bir anda.
EvimdəEvimdə nə gülüş var,Nə şadlıq var,
NiyəGözlərin niyə doldu?Könlümdə tufan oldu.
Qapımı döyürlərÜrəyim bir parça ətlə qan deyil,Qış susqun,
TarizənYatmış həsrətimi bəsdir, oyatma!Köhnə havaları çalma tarizən!
AzərbaycanımTorpağı – türbət,Suları – şərbət,
Od ələnərGöyərməz qovrulmuş buğda,Bar verməz bağbansız bağ da.
YüngüllükYüngüllük insana böyük kədərdir,Burda hər nə varsa, gəldi-gedərdir.
DüşüncələrYaman dalğın halım olur,Pərişan əhvalım olur,
Yüngül adamlarlaYüngül adamlarla dostluq eyləmə,Şərabla qızanda onların başı
NizamiNizami, sən neçə şah yola saldın,Kamal dünyasının şahı sən oldun.
Əliağa VahidəVahid! Eldə əziz şairimiz,Adı hər dildə əziz şairimiz!
Bəxtimlə söhbətOturmuşdum bir gün bəxtdən gileyli,Gözümdə, könlümdə şikayət meyli.
SənsizŞər qarışır,İşıqla qaranlıq yarışır...
Ey bixəbərEy bixəbər!Mən səni sevdiyim qədər
Heyran olduğumYoxsan yoxam,Varsan varam,
Qəhqəhə iləMən qəmliyəm,Sən daim şən.
Od üstündə çiçək bitməzSən o tayda,Mən bu tayda,
Yaz dumanıBu duman yaz dumanıdırOyanır yatmış torpaqlar.
Haqq və ədalət!Bu bəlkə bir quru sözmüş,İnsan dar ayaqda ədalət gəzmiş.