Mirvarid Dilbazi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Xatirələr ümmanındaQərq olur gəmim.
Salyan səfəriDağ-dağa söykənib,Zirvə-zirvəyə,
NeyləyərdinGəlin qoyub getdiyiniQarı görsən neyləyərdin?
DindirməBu qız bulud kimi dolub,Yanağının gülü solub,
Dərdim ortağıGəldim, niyə sevinmədin,Çağırdım, niyə dinmədin?
Bizim pişikKeçən il doğulubdur,Bu il ana olubdur,
Qırıq qayıqdaMəhəbbət çələngim,Arzu güllərim
Şair olmaqŞair olmaq gör nə haldır:Ruzim – fikirdir, xəyaldır,
Bülbül cəhcəhli dünyaMən bugünkü günəm,Sahabkı – keçmiş...
Eşq ilə doluya...Eşq ilə doluya nə şərab, nə su,Onu tərk eyləməz şənlik duyğusu.
Qış torpağındaÖmrüm qış torpağında,Könlüm İrəm bağında,
Əsil qadınMən əsil qadınam,Çünki mənimçün
DuyğularSəhra küləkləri kimi –Könlüm mülkündə duyğular
Qadının əri gərəkQadının əri gərək,Yanında nəri gərək.
Mənim də çinara çox bənzərim varÇinarın yarpağı qızıla çalır,Çinar yarpaq tökür, sanma qocalır.
İstəsəydimİstəsəydim səni, səndən alardım,Gözəlləri öz taxtından salardım.
Məhəbbət köçəri quşdurMəhəbbət köçəri quşdur,O nəğməli qaranquşdur,
Qanlı YanvarMənə deyirlər ki, ağlama, bəsdi!Necə ağlamayım, millət ağlayır.
Qızıl ordu – ana fəryadıEy şəninə şer yazıb,Nəğmə qoşub,
Dünyada tək adlar qalırDüşünməyir bunu bir anGetmək üçün gələn insan:
Mustafa Kamal AtatürkGözündəki hiddətinə,Əzab çəkmiş millətinə,
QəriblərimQaçqınlarım,Qəriblərim,
Qərib RəhmanQarmonunda dərdimizi çalırsanYanır oda dinləyən də, çalan da.
Təbəssüm və təfəkkürHər bir mübarək işdəTəfəkkür də yaraşır,
Ana xeyir – duasıDərin kamalından olaraq xoşhalÖzündən xəbərsiz xəyalımda mən
Yurd deyib ağlamaYurd deyib ağlama, gözünə qurban!Orda nə yurd qalıb, nə ocaq daşı.
Şeri qılıncla yazDeyir bizə qanla sulanan torpaq:Şeri qələmlə yox, qılıncla yazaq.
Oğul olanda da olasan qoçaqZəngibasarda 10 kəndin camaatını*ölümdən qurtaran Ələddin Cəfərova ithaf*
Qarabağdan köçən quşlarQarabağdan köçən quşlar,Yuvaları dağılmışlar,
İstiqlal nəğməsiTez gedib,Gec gələnim