Nəriman Həsənzadə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çox yalvardın, az eşitdi,daha nə desin, ey könül.
Sən də xiffət eyləmisənBülbül, yenə nə şivəndi,bağı cənnət eyləmisən
Baxta-baxtdıGördüyümü mən görmüşəm,yaxşı-yaman baxta-baxtdı.
...Yaş keçir, həkimMən öz ürəyimdə bulaq görmüşəm,İnsan ürəyindən su içir, həkim.
Dünyanın heç kəsi yoxduGülər üzlüm, çox ağlama!göz yaşı məlhəm olmayıb.
“Burjua şairi”“Yerə enməm də, səma şairiyəm”*Cavid*
Yanımda bir qadınBir ömür sürdün, şair,özündən ixtiyarsız.
Dayım oğlu Bayram MəsmalıyaBayram, hamıyla görüşdüm,səni sonraya saxladım.
Millət öz-özünə güldü nəhayətHeykəl uçuruldu, töküldü getdi,heykələ bu baxdı, o güldü, getdi.
Yavaş de, qızım“On səkkiz yaşımı Sizə bağışlayıram,*şöhrətinizdə gözüm yoxdu, yetmişi mənə*
Lalə Rasim qızına“Nabat xalanın çörəyi” əsərinin oxucusuna*Nəriman əmiyə qılınc al, ata,
İstiqlal laylasıOtuzillik qonşum şair Əli Tudənin ölümündən*sonra dünyaya bir oğul nəvəsi gəldi. Bir axşam*
Mir Cəlal heyy...Mir Cəlalın tək özüydü Mir Cəlala bərabər,söhbətinin yarı həsrət, sevincinin yarı qəm.
Çadralı qızlarÖrpək bağladılar sərhəddə, baba!işığı zülmətə dəyişdi, qızlar.
Mənim taleyimi yazan ayrıdıSənə neyləmişəm it cənabları,qızışıb hürürsən məni görəndə.
Deyirlər “dəyişmişəm”– Dəyişməzmi gülüm, bəsgünün altında yanan, –
Dünyada tərifli bir gün olmadıQələm qardaşım Bəkir Nəbiyev*Nizami külüngü Fərhada verdi,
Sən köçdün dünyadanMənə deyirdin ki, köçək xaricə,bu zülmə dözərmi vətəndə insan?!
“Təzə” xalq gəlir...müğənni restoranda pişiyinə ad günü keçirirdi*Qəzetlərdən*
Hacının qızıGörkəmli filosof, professor Camal Mustafayev kübar qadın Sara xanıma universitetdən aldığı maaşdan yardım əli uzatmış, bunun üstündə təqib edilmişdir.*Müəllif*
Bir şeir oxudum... mənim şerimiBir şeir oxudum... mənim şerimidinlədi sonuncu misraya kimi.
Pənahi Makulunun dəfnindəQaldırdıq biz onu günorta üstü,bizim yazıçılar ittifaqından.
Məhəbbət“Əlli beş ildir “Leyli və Məcnun”da tar çalıram”.*Tarzən Bəhram Mansurov*
Ata sərvətiYoxlayın siz mənim şeirlərimi,nəyim var yaxşını, yamanı seçin.
Belə deyirmi həyatDünyada bir təmiz ad,dünyada bir sağlam can.
Yanaşı getməyimiz elə səadət imişSən burda, mən şəhərdə,hava soyuq, yol uzaq.
Mən elə torpağamOna sual verdim: nədir məhəbbət?Mənə cavab verdi: sənə sədaqət.
ÜrəyimNiyə ağrıyırsan, nədir möhnətin?Nəğməsi dilində qalan ürəyim.
Mən orda şeir dedimOkean sahilində,Bombeydə, bir görüşdə,
Adət edənə kimiBiri sübut elədi,qatıq qaradır, – dedi,