Baba Pünhan · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu gözü çıxmış elin icrə aparsan soru da.Görəcək bir göz ilə yaxşını da, nankoru da.
Çumur-çumur adın nədir?Gələn gəlir, gedən gedir, çumur-çumur adın nədir?Qalan nədir, gedən nədir, çumur-çumur adın nədir?
Namusa vicdana tüpürSənə bir məsləhətim var yıxıl öl, canə tüpür.O təqaüdlə gələn, bir-iki şirvana tüpür.
Qurban kəsginənSən, ey imkan sahibi, bir paçkə «şirvan kəsginən»,Alginən üç-dörd qoyun, bayramda qurban kəsginən.
No... olub ala?!Qatmısan sən gənə də malı-mala – no...olub ala?Qazıyırsan ayağım altda çala – no...olub ala?
Badımcan olduğundandırÜzün daim gülür, bu xoş güzəran olduğundandır,Cibində paçkələrnən yəni şirvan olduğundandır.
İblisə «sud» etməliyəmTa canım cismdə var həqqə qunut etməliyəm,Bu yalan ölkədə mən həqqi sübut etməliyəm.
Budur ölsəm kəfənimElə bir kürsüdəyəm piylənir hər gün bədənim,Handa bir enli kresloya da yerləşmir enim.
Səs-küylü təbilim varİllərlə zülm çəkmiş, minlərlə zəlilim var,Olmuş vətən uğrunda, şilim var, əlilim var.
«Jirni baran»ın biridirOna bel bağlama çox, ağda qaranın biridir,Üzü boz, mayəsi turş, abı-qoranın biridir.
«Mamlı-matan» göstərərəmSənə, ey dost, Bakıda hər cürə an göstərərəm,Sənə, böhtanı, şəri xeyrə qatan göstərərəm.
Barmağa dünya dolanıbDəyişib dövri-zaman, dövrə müəmma dolanıb,Pisə mənsəb verilibdir, düzə «əmma» dolanıb.
Dınqıl sazımAşiqəm, yoxdur sazım – dınqıl sazım, dınqıl sazım,Bülbüləm solmuş yazım – dınqıl sazım, dınqıl sazım.
Səndəndi, ya məndəndi bu?Sürtülüb üzlər yaman, səndəndi, ya məndəndi bu?Görsənir çox yerdə qan, səndəndi, ya məndəndi bu?
Naləm şüar olsun gərəkHər adam öz-özlüyündə iqtidar olsun gərək,Nəfsinə daim müxalif, haqqa yar olsun gərək.
Məni çırpar pola buOla bir yaxşı «kreslo» ola sərvət, ola bu,Yapışıb valla dilimdən məni çırpar pola bu.
LəçbazGəlsə, ey dostum, gələr məndən bəla ləçbazlığa,Olmuşam zəvvari – Kəbə Kərbəla ləçbazlığa.
Şirako şaqaet AzerbecanRanşe şirokiy şaqal Azerbecan,Leonid İliç, şyas ne takoy şaqayet.
Zəncirə ehtiyacı varÇərxi-fələk çəkir sola təmirə ehtiyacı var,Çərxin oxunda qalmağın təkbirə ehtiyacı var.
Röyalari qaçqınYa Rəbb, bu elin bülbüli-şeydalari qaçqın,Bağbanı didərgin güli-rənaləri qaçqın.
Yaxşı güzarana sürümƏlimi şanə edim saçlarına şanə sürüm.Saçına tağ ayırım hər teli bir yanə sürüm.
Bir gün dönərik Adəmə...Alçaqlara yüksək dedik, axmaqlığımızdan,Yüksəkləri yıxdıq yerə, qorxaqlığımızdan.
Yetmiş il keçdi(Bəhri-təvil)Yetmiş il keçdi nə keçdi, o da bir işdi bizim əlimizə düşdü və nəhayət dolanıb təxti-Mixailə yetişdi, bu qaban oğlu qaban da yenidənqurma deyib xalqa girişdi və girişdi nə girişdi, zamanın çərxi dəyişdi.
Qoşmaİllər pillə-pillə düşür ömürdən,Gənclikdən şirin bir xatirat qalır.
Ən yaxşı yol...İlahi, bu nə qəmdir, nə zülümdür?Ölən bülbülümdür, solan gülümdür.
Yaxşıdı ki, yaxşıdıÜz yumuşaq, ar ilə qeyrət zəif,Bərk canımız yaxşıdı ki, yaxşıdı.
No... olub ala?!Qatmısan sən gənə də malı mala, no..olub ala?Qazıyırsan ayağım altda çala, no.. .olub ala?
Dəyişsək, əgər ünvanımızıDeyirəm ya soyunub göstərək üryanımızı,Ya da ki, dar geyinib pırtdadaq hər yanımızı.
Qəlbi də məşəldən olurBizdə hər bir işin "ispisok"u əvvəldən olur,Sonra bu əvvəli bayraq kimi yüksəldən olur.
Qocalmaz heç biriOlmasa hal əhli ilə bil ki, qalmaz heç biri,Qalmağından fayda olmaz, çünki olmaz heç biri.